شتافت و در صبح عاشورا خود را فداى او كرد و چه خوب راد مردى است حرّ كه در ( كانون ) مرگهاى آتشين نابودگر با نيزهها گام مىزند . به راستى آنان كه حسين عليه السّلام را يارى كردند رستگار شدند و به هدايت خداوند و شايستگى قرب او دست يافتند » « 1 » .
سخن امام عليه السّلام با عمرو بن حجّاج
[ 391 ] - 216 - ابو مخنف از زبيدى نقل كرده كه گفت : از عمرو بن حجّاج - هنگامى كه نزديك اصحاب امام عليه السّلام شد - شنيدم مىگفت : اى كوفيان ! از ابن زياد و جمع خود دست نكشيد و در كشتن كسى كه از دين بيرون رفته و با امام خود مخالفت مىكند ترديد نكنيد ! امام عليه السّلام فرمود : « اى عمرو بن حجّاج ! آيا مردم را بر من مىشورانى ؟ ! آيا ما از دين خدا بيرون رفتهايم و شما بر دين پايدار ماندهايد ؟ ! هان ! به خدا سوگند آنگاه كه جانهاى شما از بدنها مفارقت كنند و بر اين اعمال خود بميريد در خواهيد يافت كه كدام يك از ما از دين خدا بيرون رفته و چه كسى به سوختن در آتش سزاوارتر است » « 2 » سپس عمرو بن حجّاج كنار فرات در جناح راست عمر بن سعد به ( سپاه ) امام عليه السّلام حمله كرد و ساعتى درگير شدند .
مسلم بن عوسجه
[ 392 ] - 217 - در اين گيرودار اولين اصحاب امام عليه السّلام - مسلم بن عوسجه اسدى - از پاى در آمد و
هامش
( 1 ) و اللّه ما أخطأت امّك إذ سمّتك حرّا ، فأنت و اللّه حرّ في الدّنيا و سعيد فى الآخرة ،فنعم الحرّ حرّ بني رياح * صبور عند مشتبك الرّماح
و نعم الحرّ إذ واسى حسينا * و جاد بنفسه عند الصّباح
و نعم الحرّ فى وهج المناى * ذى بطال تخطوا بالرّماح
لقد فازوا الّذي نصروا حسينا * و فازوا بالهداية و الصّلاح .( 2 ) يا عمرو بن الحجّاج ! أ عليّ تحرّض النّاس ؟ ! أ نحن مرقنا و أنتم ثبتّم عليه ! أما و اللّه لتعلمنّ لو قد قبضت أرواحكم و متمّ على أعمالكم أيّنا مرق من الدّين و من هو أولى بصلي النّار !