شما را مرخص مىكنم و از جانب من آزاديد اين شب است كه شما را فرا گرفته است هر كه از شما مىتواند يك مرد از خاندان مرا همراه خود ساخته در مردم ( و ديار ) خويش پراكنده شويد تا خدا از جانب خود فتح يا امر ديگرى پيش آورد و آنان از آنچه در دل پنهان دارند پشيمان گردند زيرا اينان جز آهنگ مرا ندارند پس چون مرا بينند از طلب شما بازايستند » « 1 » .
خاندان امام عليه السّلام گفتند : خدا ما را پس از تو زنده نگذارد ، نه به خدا از شما جدا نمىشويم تا آنچه به تو مىرسد به ما نيز برسد . و همهء اصحاب نيز بدينسان سخن گفتند .
پس امام عليه السّلام ( آنان را دعا كرد و ) فرمود : « خدا شما را - بر آنچه تصميم داريد - بهشت پاداش دهاد » « 2 » .
[ 361 ] - 186 - بحرانى ، از ابو حمزهء ثمالى نقل كرده كه گفت : از زين العابدين عليه السّلام شنيدم كه فرمود :
پدرم در شب آن روزى كه به شهادت رسيد خاندان و ياران خود را گرد آورد و فرمود :
« خاندان و شيعيان من ! اين شب را مركب راهوار خود قرار دهيد و برويد كه اينان جز آهنگ مرا ندارند و چنانچه مرا بكشند به شما نينديشند . خدا رحمتتان كند ، خود را برهانيد كه شما از بيعت و پيمانى كه با من بستهايد آزاد و در رخصتيد » « 3 » .
برادران و خاندان و ياران امام عليه السّلام همه به يك زبان عرض كردند : اى سرور ما ابا عبد اللّه ! به خدا سوگند ما تو را هرگز تنها نمىگذاريم نه به خدا سوگند ، آيا مردم بگويند :
هامش
( 1 ) انّى لا احسب القوم الّا مقاتلوكم غدا و قد اذنت لكم جميعا فأنتم فى حلّ منّي ، و هذا اللّيل قد غشيكم ، فمن كانت له منكم قوّة فليضمّ رجلا من اهل بيتي اليه و تفرّقوا فى سوادكم ، حتّى يأتى اللّه بالفتح اوامر من عنده فيصبحوا على ما أسرّوا فى انفسهم نادمين ، فانّ القوم انّما يطلبونى ، فاذا رأوني لهوا عن طلبكم .
( 2 ) اثابكم اللّه على ما تنوون الجنة !
( 3 ) يا أهلي و شيعتي اتّخذوا هذا اللّيل ( جملا لكم ) فانهجوا بأنفسكم ، فليس المطلوب غيري ، و لو قتلوني ما فكّروا فيكم ، فانجوا رحمكم اللّه فأنتم في حلّ وسعة من بيعتي و عهدي الّذي عاهدتموني .