با حال گريه مىفرمايد : « بدانيد شما با من همراه شديد چون مىدانستيد كه من نزد مردمى مىروم كه با زبان دل خود با من بيعت كردهاند . اينك عكس آن شده است زيرا شيطان بر ايشان چيره گشته و ياد خدا را فراموششان كرده است و اكنون هيچ آهنگى جز كشتن من و مجاهدان همراه من و اسارت پس از غارت حريم من ندارند . بيم دارم كه ندانيد ، يا بدانيد و شرم كنيد . نزد ما خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مكر حرام است پس هر كه كشته شدن با ما را نمىپسندد برگردد كه شب پوشش است و راه بىخطر و وقت ( رهايى ) دير نيست . هر كه ( مىپسندد و ) با جان خود ما را يارى مىكند فرداى قيامت در حالى كه نجات يافته از خشم خداست با ما در بهشتها خواهد بود . جدّم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود » : « 1 » فرزندم حسين در دشت كربلا غريب و تنها و تشنه و بىكس كشته خواهد شد . هر كه او را يارى كند مرا و فرزندش قائم آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله را يارى كرده است و چنانچه با زبان خود ما را يارى كند روز قيامت در حزب ما خواهد بود .
سكينه فرمود : به خدا سوگند سخن پدرم پايان نيافته بود كه حدود ده بيست نفر رفتند و جز هفتاد و يك مرد با او نماند . پدر خود را ديدم كه سر به زير دارد . گريه و اشك بر من هجوم آورد و نگران بودم كه صدايم را بشنود . سرم را بر آسمان برداشته عرض كردم ! خدايا ! اينان ما را تنها گذاشتند ، آنان را خوار كن و هيچ دعايى از ايشان را مستجاب نكن و پريشانى را بر آنان مسلّط كن و در قيامت از شفاعت جدّم محرومشان دار .
با چشمان اشكآلود برگشتم . عمّهام امّ كلثوم مرا ديده فرمود : دختر جان ! چرا ناراحتى ؟
آنچه ديده بودم برايش بازگو كردم . او ( بىتاب شده ) فرياد زد : وا جدّاه وا عليّاه ، وا حسناه ،
هامش
( 1 ) اعلموا . أنّكم خرجتم معي لعلمكم أنّي أقدم على قوم بايعوني بألسنتهم و قلوبهم ، و قد انعكس الأمر لأنّهم استحوذ عليهم الشّيطان فأنسيهم ذكر اللّه . و الان ليس لهم مقصد إلّا قتلي و قتل من يجاهد بين يديّ ، و سبي حريمي بعد سلبهم ، و أخشى أن تكون ما تعلمون و تستحيون . و الخدع عندنا أهل البيت محرّم ، فمن كره منكم ذلك فلينصرف ، فاللّيل ستير و السّبيل غير خطير و الوقت ليس بهجير ، و من واسانا بنفسه كان معنا غدا في الجنان نجيّا من غضب الرّحمن ، و قد قال جدّي محمّد صلّى اللّه عليه و آله .