موضع گرفت .
امام عليه السّلام قلم و كاغذى خواست و به بزرگان كوفه كه اميد هوادارى آنان مىرفت چنين نوشت : « به نام خداوند بخشندهء مهربان . از حسين بن على [ عليه السّلام ] به سليمان بن صرد و مسيّب بن نجبه و رفاعة بن شدّاد و عبد اللّه بن وال و همهء مؤمنان . امّا بعد تحقيقا شما مىدانيد كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در حيات خود فرمود » « 1 » : هر كه فرمانروايى ستمگر را ببيند كه حرامهاى خدا را حلال مىشمرد ، پيمان خدا را مىشكند ، سنّت پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله را مخالفت مىورزد و با بندگان خدا با گناه و تجاوز رفتار مىكند ، سپس با گفتار و كردار خود بر او نشورد ، خدا را سزد كه او را در جايگاه آن ستمگر در آورد .
« و نيز مىدانيد كه اين قوم پيرو شيطان شده ، از پيروى خداى رحمان سر تافتهاند و فساد را آشكار ساخته حدود الهى را تعطيل كردهاند و اموال عمومى را براى خود گزيده حرام خدا را حلال و حرام او را حلال كردهاند و من به سبب نزديكى ( نسبى و معنوى ) خود به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از هر كس ديگر سزاوارترم كه بر آنان بشورم ( و در برابر ايشان بايستم ) .
و نامههاى شما به من رسيد و فرستادههاى شما ( پىدرپى ) نزد من آمدند كه شما ( كوفيان ) بيعت كردهايد و مرا تنها نخواهيد گذاشت . اكنون اگر در بيعت خود وفا داريد حقّ و بهرهء ايمانى و رشد خود را تمام و كمال دريافت كنيد و خود من با شما و خاندان و فرزندانم با خاندان و فرزندان شما خواهند بود و در من براى شما نمونههاى هدايت است . و اگر چنين نكنيد و پيمان خود را بشكنيد و از بيعت خود بيرون رويد ، به جانم سوگند كه اين رفتار از شما ناشناخته نيست . شما با پدر و برادر و پسر عموى من نيز چنين كرديد . آيا گول خورده جز آن است كه فريب شما خورد ؟ شما از حقّ خود دور افتاده بهرهء ايمانى خود را تباه ساختيد و هر كه پيمان بشكند بر زيان خود پيمان شكسته است و خدا ما را از شما بىنياز خواهد كرد . و السّلام » « 2 » .
هامش
( 1 ) بسم اللّه الرّحمن الرّحيم ، من الحسين بن عليّ إلى سليمان بن صرد ، و المسيّب بن نجبة ، و رفاعة ابن شدّاد ، و عبد اللّه بن وال ، و جماعة المؤمنين ، أمّا بعد فقد علمتم أنّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله قد قال في حياته .
( 2 ) و قد علمتم أنّ هؤلاء القوم قد لزموا طاعة الشّيطان ، و تولّوا عن طاعة الرّحمن ، و أظهروا الفساد ،