رهسپار منا شديم .
[ 269 ] - 94 - ابو مخنف در نقلى آورده كه راوى گويد : من در مكّه حسين بن على عليهما السّلام و عبد اللّه بن زبير را با هم ديدم ، شنيدم ابن زبير عرض كرد : اى فرزند فاطمه عليها السّلام ! به من توجه كن ، امام عليه السّلام به او گوش داد . او آهسته چيزى گفت ، سپس امام عليه السّلام رو به ما كرده فرمود : « آيا مىدانيد ابن زبير چه مىگويد » « 1 » ؟
عرض كرديم : فدايت شويم ، نمىدانيم .
فرمود : « ابن زبير گويد ، در اين مسجد بمان ، من مردم را براى تو فراهم آورم » « 2 » . سپس فرمود : « به خدا سوگند اگر يك وجب بيرون حرم كشته شوم برايم محبوبتر است تا يك وجب درون حرم ! به خدا سوگند اگر در آشيانهء جاندارى نيز باشم آنان مرا بيرون آورند تا به مراد خود برسند ، آنان همچون قوم يهود كه روز شنبه ستم كردند ، بر من ستم خواهند كرد » « 3 » .
ابن قولويه از امام صادق نقل كرده كه فرمود : عبد اللّه بن زبير به امام حسين عليه السّلام عرض كرد : اى كاش به مكّه آمده در حرم مىماندى .
امام عليه السّلام فرمود : « حرمت حرم را نشكنيم و به خاطر ما نيز شكسته نشود ، اگر بر تلّ أعفر « 4 » كشته شوم نزدم محبوبتر است تا در حرم به قتل برسم » « 5 » .
در نقل ديگرى آمده است : امام حسين عليه السّلام يك روز پيش از ترويه از مكّه بيرون آمد ابن زبير حضرت عليه السّلام را بدرقه كرده عرض كرد : اى ابا عبد اللّه ! ايّام حجّ است ، آن را رها كرده
هامش
( 1 ) أ تدرون ما يقول ابن الزّبير ؟
( 2 ) أقم في هذا المسجد أجمع لك النّاس .
( 3 ) و اللّه لأن اقتل خارجا منها بشبر أحبّ إليّ من أن أقتل داخلا منها بشبر ! و أيم اللّه لو كنت في جحر هامّة من هذه الهوامّ لاستخرجوني حتّى يقضوا فيّ حاجتهم ، و اللّه ليعتدنّ عليّ كما اعتدت اليهود في السّبت .
( 4 ) نام محلى است .
( 5 ) لا نستحلّها و لا تستحلّ بنا ، و لأن أقتل على تلّ اعفر احبّ إليّ من ان أقتل بها .