[ 148 ] - 14 - ابن شهر آشوب اين ماجرا را ميان ( امام ) حسين عليه السّلام و برادرش محمّد حنفيّه آورده و گفته است : صولى از امام صادق عليه السّلام نقل كرده كه : ميان حسين عليه السّلام و محمّد حنفيه سخنى رخ داد . محمّد حنفيّه به ( امام ) حسين عليه السّلام نوشت : امّا بعد ، برادرم ! پدر من و تو ( امير مؤمنان ) على است كه در اين هيچ يك بر ديگرى فضيلت نداريم ، ولى مادر تو فاطمه دخت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است و اگر همهء زمين پر از طلا و از آن مادر من بود ( و آن را انفاق مىكرد ) به مادر تو نمىرسيد . چون نامهام را خواندى به سوى من آى تا مرا راضى كنى كه تو به فضيلت شايستهترى . سلام و رحمت و بركات خدا بر تو باد .
پس ( امام ) حسين عليه السّلام چنين كرد و پس از آن مسألهاى ميانشان رخ نداد .
بيان : حسن و حسين عليهما السّلام هر دو امام معصوماند بنا بر اين ، كشمكش و دورى از هم از ( ساحت قدس ) آنان به دور است و ممكن است همهء كشمكشها كه در اين روايات است ميان حسنين عليهما السّلام و محمّد بن حنفيّه رخ داده باشد چنان كه اين روايت اخير از امام صادق عليه السّلام بر آن دلالت دارد كه اهل خانه به آنچه در خانه وجود دارد داناترند .
روش او با دشمنان
[ 149 ] - 15 - از امام باقر عليه السّلام پيرامون عطاياى زورمداران ستمگر پرسيدند . فرمود : « ( مانعى نيست ) حسن و حسين عليهما السّلام عطاياى زورمدارانى چون معاويه را مىپذيرفتند » « 1 » زيرا حق آنان بود و آنچه در اختيار زورمداران ستمگر است بر خود آنان حرام است ، ولى اگر در راه ( طاعت و ) خير به مردم برسد بر آنان حلال است و به حق دريافت كردهاند .
امام صادق عليه السّلام فرمود : و عطاياى آنان بر كسانى كه در نافرمانى خدا به آنان خدمت مىكنند حرام و نارواست .
[ 150 ] - 16 - مجلسى گويد : حسن و حسين عليهما السّلام اين اموال را از معاويه مىگرفتند و ( حتّى ) به اندازهء آنچه مگس در دهان خود مىگيرد بر خود و خاندان خود هزينه نمىكردند .
هامش
( 1 ) قد كان الحسن و الحسين عليهما السّلام يقبلان جوائز المتغلّبين مثل معاوية .