امير مؤمنان عليه السّلام ( خطرناك است ) كاش رهاشان كنى ! ! فرمود :
كدام يك از دو روزم از مرگ بگريزم ؟ روزى كه مرگم مقدّر نشده يا روزى كه مقدّر شده است ؟ روزى كه مقدّرم نيست از كشته شدن نمىترسم ، و روزى كه مقدّرم هست دورى كردن سودى ندارد .
خطبهء امام حسين عليه السّلام در جنگ صفين
[ 102 ] - 37 - در جنگ صفين چون أمير مؤمنان عليه السّلام با مردم كوفه سخن گفت و آنان را به نبرد با معاويه و همدستانش برانگيخت ، ( امام ) حسن عليه السّلام را فرمود تا با مردم سخن گويد . و او سخن گفت ، سپس ( امام ) حسين عليه السّلام را فرمود . « او نيز برخاسته پس از حمد و ثناى شايسته الهى گفت : اى كوفيان ! شما دوستان بزرگواريد ، شما ( چون ) لباس زيرين ( خودى ) هستيد ، نه ( چون ) لباس رو ( بيگانه ) . پس در احياى آنچه در ميان شما از بين رفته و آسان ساختن آنچه بر شما سخت افتاده است بكوشيد .
بدانيد ! شرّ جنگ ، چابك و مزهاش بسيار ناپسند است ، در حالى كه جرعههايش ( به ناچار ) سركشيدنى است . پس هر كه آمادهء آن شود و ساز و برگ خود را براى آن آماده كند و در گرماگرم پيكار از زخمهايش ننالد ، مرد ميدان نبرد است و هر كه پيش از فرا رسيدن وقت مناسب و تلاش آگاهانه در راه آن به آن پيشى گيرد او را سزد كه به مردم خود سودى نرساند ؛ اگر چه خويش را نابود كند . از خدا مىخواهيم با توانى كه دارد شما را به دستجات ( فراوان ) پشتيبان باشد . » « 1 » سپس فرود آمد .
هامش
( 1 ) فقام عليه السّلام فحمد اللّه و أثنى عليه بما هو أهله و قال :
يا أهل الكوفة أنتم الاحبّة الكرماء ، و الشّعار دون الدّثار ، فجدّوا فى إحياء ما دثر بينكم ، و تسهيل ما توعّر عليكم .
ألا إنّ الحرب شرّها ذريع ، و طعمها فظيع ، و هي جرع مستحساة ، فمن أخذ لها أهبّتها و استعدّ لها عدّتها و لم يألم كلومها عند حلولها فذاك صاحبها ، و من عاجلها قبل أوان فرصتها و استبصار سعيه فيها فذاك قمن أن لا ينفع قومه و إن يهلك نفسه ، نسأل اللّه بقوّته أن يدعمكم بالفئة .