على ، حسن و حسين عليهم السّلام را خواست و به حسن عليه السّلام فرمود : در طلب باران براى ما دعاهايى بكن .
پس حسن عليه السّلام چنين دعا كرد :
بار الها ! براى ما أبرها را بشوران ، درهاى آسمان را با آبهاى سيلآسا و ابرهاى متراكم ريزان و پرباران بگشا ، اى بسيار بخشنده ! بارانى فراوان و فراگير ، درخشان ( و زلال ) بر ما ببار ، قفلهاى آن را بگشا و فراگيرى و گستردگى آن را آسان فرما و هر چه زودتر آبها را در دل ( صحراها و ) درّهها به راه انداز ، اى فعّال ( ما يشاء ) ! بارانى درشت ، ريز پيوسته ، فراگير همه جا ، سود رسان همه كس ، سراسرى ، زلال ، مهربان ، پررگبار ، گشايش دهنده ، بىنيازكننده ، شتابان ، پاكيزه ، گوارا ، بركت يافته ، پهناور ريزان كه رودها و سيلها را بشكافد ، پردانه ، پرپوشش ، پرغرقاب را بر ما ببار و صحرا و كوه را و باديهنشين و شهرنشين ما را سيراب فرما تا بدين وسيله بهاى روزيهاى ما را أرزان گردانى ، و به پيمانه و وزنهء ما بركت دهى ، ( خدايا : ) بر ما بنمايان كه روزى پديدار و گرانى نابود است . آمين اى پروردگار جهانيان ! سپس أمير مؤمنان عليه السّلام به حسين عليه السّلام فرمود : تو نيز دعا كن .
حسين عليه السّلام ( رو به خدا آورده ) عرض كرد : « بار الها ! اى بخشندهء خيرات از چشمههايش ! و اى نازلكننده رحمتها از كانهايش ! و اى روان كنندهء بركات بر اهلش ! باران فرياد رس از توست و تو فرياد رس و پناهى ، ما خطاكار و أهل گناهيم و تو آمرزش خواه آمرزندهاى ، هيچ معبود بحقّى جز تو نيست ، بار الها ! آسمان را در اين لحظه بر ما سرشار ببار و از باران پىدرپى و پرريزش ، بارانى فرياد رس ، گشايش دهنده ، فراگير ، پيوسته ، گوارا ، حاصلخيز و فراوان ، پرموج ، پرخروش ، ريزان ، تند و سخت ، روان ، سيلآسا ، پردامنه ، لبريز ساز چشمهها و آبگيرها ما را سيراب فرما ، بارانى كه بر چهرهء زمين راه افتاده ، يكى ديگرى را پيش براند و دانهاى از پى دانه ديگر رسد ، برقش بىبار و رعدش دروغين نباشد ، تا با آن بندگان ناتوانت را نيرو بخشى و زمينهاى مرده را زنده كنى ، و ارتفاعات تپهها و بلندىها را شاداب سازى و منّتهايت را بر ما ببخشايى ، آمين اى پروردگار جهانيان ! » « 1 »
هامش
( 1 ) اللّهمّ يا معطى الخيرات من مناهلها ، و منزل الرّحمات من معادنها ، و مجري البركات على أهلها ،