2 عبادت و دعا
در جلسهء گذشته مقدارى راجع به عبوديت ، بندگى حق و حق پرستى و آثارى كه عبوديت براى بشر دارد صحبت كردم و حديثى را از امام صادق عليه السلام كه در مصباح الشريعه روايت شده است عنوان كردم . حديث اين بود : الْعُبودِيَّةُ جَوْهَرَةٌ كُنْهُهَا الرُّبوبِيَّة و در اطراف اين حديث توضيحاتى دادم ولى توضيحات گذشته احتياج دارد كه بيان بيشترى در اطراف آنها بكنم و ضمناً مطلبى را كه وعده دادم كه در اين جلسه صحبت كنم يعنى مسئلهء « تقرّب به خداوند » كه روح عبادت است ، به عرض شما مىرسانم . اوّل مسئلهء تقرّب را براى شما عرض مىكنم .
شما همه وقتى كه مىخواهيد عبادتى انجام بدهيد ، مثلًا نمازى بخوانيد ، روزهاى بگيريد ، حجى انجام بدهيد و يا زكاتى بدهيد ، نيّت مىكنيد و در نيّت خودتان مىگوييد : نماز مىخوانم قُرْبَةً الَى اللَّهِ ، يعنى نماز مىخوانم براى اينكه به خداى تبارك و تعالى نزديك بشوم ؛ روزه مىگيرم قُرْبَةً الَى اللَّهِ براى اينكه به خدا نزديك بشوم ؛ حج مىكنم قُرْبَةً الَى اللَّهِ براى اينكه به خدا نزديك بشوم ؛ احسان مىكنم ، به انسانهاى ديگر خدمت مىكنم براى اينكه به خدا نزديك بشوم .
من مىخواهم اين معنى نزديك شدن به خدا را در اين جلسه براى شما توضيح بدهم كه اساساً نزديك شدن به خدا معنى دارد يا ندارد ، و به عبارت ديگر آيا