آنجاها تدريجاً رشد كرده و پرورش يافته كاملًا مىشناخت ، و بديهى است كه اين جهات به وى روشن بينى خاصى داده بود .
سبك و سليقه معظم له در فكر و سليقه حوزه علميه قم زياد اثر كرد ؛ تا حدّ زيادى روشها را عوض كرد و اميدواريم هرچه بيشتر سبك و روش ايشان پيروى شود و تعقيب بلكه تكميل گردد .
اين نكته را هم اضافه كنم كه معظم له مكرر در ضمن اعتراف به پارهاى از محاسن كتاب حديث معروف وسائل الشيعه تأليف شيخ حرّ عاملى نواقص اين كتاب را تذكر مىداد و آرزو مىكرد كه كتابى در حديث نوشته شود كه محاسن وسائل الشيعه را داشته باشد و اما نواقص آن كتاب را نداشته باشد . بالاخره اين آرزو جامه عمل پوشيد و تحت نظر و مراقبت خود معظم له عدهاى از فضلاى طلاب به اين كار مشغول شدند و در حدود ده سال طول كشيد تا بالاخره در دو سه سال قبل به اتمام رسيد و از سال گذشته به طبع آن كتاب آغاز شد .
اين كتاب موسوم است به تهذيب الوسائل . خيلى موجب تأسف خواهد بود اگر خداى نخواسته طبع اين كتاب موقوف شود . من شخصاً هنوز موفق به زيارت آن كتاب نشدهام ولى از قرارى كه از اهل اطلاع شنيدهام همان طورى است كه معظم له آرزو مىكرد .
وحدت اسلامى
يكى از مزاياى معظم له توجه و علاقه فراوانى بود كه به مسئله وحدت اسلامى و حسن تفاهم و تقريب بين مذاهب اسلاميه داشت . اين مرد چون به تاريخ اسلام و مذاهب اسلامى آشنا بود ، مىدانست كه سياست حكام گذشته در تفرقه و دامن زدن آتش اختلاف چه اندازه تأثير داشته است ، و هم توجه داشت كه در عصر حاضر نيز سياستهاى استعمارى از اين تفرقه حداكثر استفاده را مىكنند و بلكه آن را دامن مىزنند ، و هم توجه داشت كه بُعد و دورى شيعه از ساير فرق سبب شده كه آنها شيعه را نشناسند و درباره آنها تصوراتى دور از حقيقت بنمايند . به اين جهات بسيار علاقهمند بود كه حسن تفاهمى بين شيعه و سنّى برقرار شود كه از طرفى وحدت اسلامى كه منظور بزرگ اين دين مقدس است تأمين گردد و از طرف ديگر شيعه و فقه شيعه و معارف شيعه آنطور كه هست به جامعه تسنن كه اكثريت مسلمانان را