تقليد مىنمايد .
اظهار اين مطلب كه بحث ما جنبهء علمى دارد نه فتوايى براى چه منظورى است ؟ .
پاسخ چون مكرر گفته و در مقدمه نيز يادآورى كردهايم مسألهء حقوق و حدود زن در جامعهء امروز از نظر اسلام ، علاوه بر جنبهء عملى ، جنبهء اعتقادى پيدا كرده است ، يعنى باورهاى بىاساس اجتماع عين متون اسلامى دانسته شده و دستورهاى واقعى اسلامى هم فلسفهاش توضيح داده نشده است و در نتيجه مقررات اسلامى در مورد زن وسيلهاى شده براى تبليغ عليه اساس اسلام و ما مرتب شاهد آن هستيم . اين كتاب به لطف خدا اثر فوق العادهاى در خنثى كردن اين تبليغات داشته است و اين كتاب كارى جز بيان حقيقت اسلام نكرده است . پس ما اين كتاب را براى يك معتقد و اهل تسليم كه به هر حال به فتواى يك مجتهد عمل مىكند ننوشتهايم ؛ ما آن را براى منكران و مردّدان و ضعيف الاعتقادها نوشتهايم . فقها هم فتوايى بر خلاف محتواى اين كتاب ندارند ، هرچه هست احتياطهايى از قبيل عدم الفتوا است و ما ضرورتى نمىبينيم كه در مورد عدم الفتواها سكوت كنيم .
* * * . صفحهء 508 .
3 . در مسألهء جواز نظر ، ترديدى نيست كه اگر نظر از روى « تلذّذ » يا « ريبه » باشد حرام است .
« تلذذ » يعنى لذت بردن ، و نگاه از روى تلذذ يعنى نگاه به قصد لذت بردن باشد ؛ و اما « ريبه » يعنى نظر به خاطر تلذذ و چشم چرانى نيست ولى خصوصيت ناظر و منظورٌ اليه مجموعاً طورى است كه خطرناك است و خوف هست كه لغزشى به دنبال نگاه كردن به وجود آيد .
ظاهراً مراد از تلذذ ، لذت بردن از نظر است و قصد تلذذ داخل در مفهوم آن نمىباشد .
نگاهى كه همراه با لذت بردن است نگاه تلذذ است ولو آنكه به منظور زيادتى معرفت براى ازدواج باشد نه به منظور لذت بردن .
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 600
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٦٠٠