يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ .
.
از تو دربارهء حيض سؤال مىكنند . بگو نوعى بيمارى است ، در حال اين بيمارى با زنان نزديكى نكنيد .
قرآن اين حال را فقط نوعى بيمارى مانند ساير بيماريها خواند و هرگونه پليدى را از آن سلب كرد .
بسيارى از مفسّرين
« أَذىً »
را به معناى پليدى گرفتهاند ، چنان كه در صافى آمده است :
« اذى مُسْتَقْذَرٌ يُؤْذى مَنْ يَقْرُبُهُ نِفْرَةً مِنْهُ » و در مجمع البيان آمده است : « اذى مَعْناهُ قَذِرٌ وَ نَجِسٌ ، عَنْ قتادَةٍ وَالسُّدّى . . . » و ظاهر تشريع غسل بعد از حيض نيز اين است كه حيض قذارت است و لهذا [ حائض ] از نماز هم ممنوع است زيرا كه محدث است ، و لفظ آيه هم كه مىفرمايد :
«
فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ
» نيز تأييد همين تفسير است زيرا كه برأذى بودن حيض ، متفرع فرموده است اعتزال را ، و اگر مراد از
« أَذىً »
بيمارى بود شايسته بود كه بر آن متفرع شود كه مثلًا به زن تكاليف شاقّه نكنيد و خلاصه مانند يك بيمار با او مدارا كنيد ؛ و اگر گفته شود كه ترك مجامعت هم به خاطر رعايت بيمارى اوست ، پاسخ مىگوييم كه نبايد تنها همين يك مطلب بر آن تفريع شود ؛ گذشته از اينكه كلمهء «
يَطْهُرْنَ
» نيز مىفهماند كه زن در حال حيض ناپاك است . توضيح بيشتر اينكه در لفظ « أذى » دو احتمال هست ؛ يكى اينكه حيض اذيت است براى زن ، چون شبيه به يك بيمارى است ؛ دوم اينكه اذيت است براى مرد ، زيرا كه موجب تنفر است ، و ظاهر دومى است نه اولى . .
پاسخ مسأله قذارت حيض در حد قذارت هر حدث ديگر كه با غسل مرتفع مىشود ربطى به پليدى مورد بحث ندارد كه يهوديان زن را در ايام حيض در محل دورى نگهدارى مىكردهاند و به آن نزديك نمىشدهاند . اين پليدى چيزى از نوع شومى و يا از نوع پليدى سگ است ميان مسلمين كه به تمام وجود پليد است و مسلم از تماس و لمس او پرهيز دارد . پليدى در حد يك حدث را انكار نكرده و صريحاً اعتراف كردهايم . آنچه مفسرين گفتهاند بيش از اين نيست . كلمهء « اذى » مسلّماً به معنى قذارت نيست ، حداكثر اين است كه قذارت موجب اذى براى مرد باشد و چون متعلَّق اذى حذف شده كه لكم يا لهن ، ظاهر اين است كه