بيان مىكند . مراجعه به تفاسير و روايات اعمّ از شيعه و سنى و مخصوصاً روايات شيعه كاملًا مطلب را روشن مىكند و جاى ترديد در مفهوم آيه باقى نمىگذارد .
استثناى دوم :
«
وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ
الخ » يعنى زينتهاى خود را آشكار نكنند مگر براى شوهران و . . .
استثناى اول مقدارى از زينت را كه نمايان بودن آن نسبت به عموم افراد جايز است معين كرد ، اما اين استثنا اشخاص معينى را نام مىبرد كه آشكار نمودن مطلق زينت براى آنان جايز است . در استثناى اول دايرهء مورد استثنا از نظر مواضع تنگتر و از نظر افراد وسيعتر است و در استثناى دوم برعكس است .
غالب اين اشخاص كه در آيه نام برده شدهاند همان كسانى هستند كه در اصطلاح فقه به نام « محارم » خوانده مىشوند و از اين قرارند :
1 .
لِبُعُولَتِهِنَّ -
شوهران .
2 .
أَوْ آبائِهِنَّ -
پدران .
3 .
أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ -
پدر شوهران .
4 .
أَوْ أَبْنائِهِنَّ -
پسران .
5 .
أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ -
پسر شوهران .
6 .
أَوْ إِخْوانِهِنَّ -
برادران .
7 .
أَوْ بَنِي إِخْوانِهِنَّ -
پسر برادران .
8 .
أَوْ بَنِي أَخَواتِهِنَّ -
پسر خواهران .
9 .
أَوْ نِسائِهِنَّ -
زنان .
10 .
أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ -
مملوكان .
11 .
أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ -
طفيليانى كه كارى با زن ندارند .
12 .
أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ -
كودكانى كه از امور جنسى بى خبرند يا توانايى كار زناشويى ندارند .
در موارد ذكر شده تنها چهار مورد اخير قابل بحث است :
الف . زنان ( نِسائِهِنَّ ) .
در اين كلمه سه احتمال داده شده است :