صفحهء 109 :
ممكن است كسى با ديدن اين نقل گمان كند امام حسين عليه السلام از مكه به قصد كشته شدن به سوى كوفه حركت فرموده است ، ولى بايد دانست « سفيان بن وكيع » كه اين قصه را نقل كرده از سنيهاى متهم به دروغگويى است و در اينجا يك دروغ واضحى به امام نسبت داده است زيرا او مىگويد امام فرمود : بجز فرزندم على بن الحسين عليه السلام كسى از ياران من باقى نمىماند در حالى كه غير از على بن الحسين عليه السلام عدهاى از ياران امام كه در زير نام مىبريم باقى ماندند .
ياران غير از همراهان است .
صفحات 109 و 110 :
علاوه بر اين ، معناى اين سخن چيست كه نسبت به امام مىدهد كه : « اگر اجر من ضايع نمىشد با دشمنان مىجنگيدم ؟ ! » آيا اگر امام به كمك فرشتهها دشمنان را بكشد * و اسلام را زنده كند اجرش ضايع مىشود ؟ ! ! .
مقصود اين است كه فرشتهها به فرمان من بكشند .
چنان كه مىبينيد اهل سنت * اين قصهء زشت و زننده را به عنوان كرامت براى امام نقل كرده و حيا نكردهاند .
بايد گفت اين شخص [ يعنى سفيان بن وكيع ] صفحهء 111 :
و باعث تعجب است كه سيد بزرگوار مرحوم ابن طاوس ( رضوان اللّه عليه ) همين داستان را در لهوف ( ص 54 ) آورده است بدون اينكه به نقطهء ضعف آن اشارهاى بكند .
چرا آن جملات شديد ، اينجا آرام مىشود ؟
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 687
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٦٨٧