كشور عظيم اسلامى را رهبرى مىكردند يك وحدت سياسى نيرومند و ثمربخشى به وجود مىآمد و در اين صورت كاملًا طبيعى بود كه پس از گذشتن نيم قرن يا كمتر سراسر جهان اسلام تابع اهل بيت عصمت مىشدند و اين همان حقيقت تشيع است . آنگاه اين شكاف و اختلاف زيانبار كه منشأ اصلى آن سقيفه بود از ميان برداشته مىشد و ديگر دو گروه متضاد به نام شيعه و سنى وجود نداشت و از اين راه اينهمه ضربه به اسلام وارد نمىگشت . و درحقيقت امام حسين عليه السلام زيانهايى را كه حكومتهاى سابق خصوصاً حكومت ضد اسلام پسر ابى سفيان در طول پنجاه سال بر اسلام وارد ساختند جبران مىفرمود .
پس بايد گفت : به وجود آمدن يك وحدت سياسى و از بين رفتن اختلافات مسلكى و مذهبى كه ريشهء آنها اختلاف در حكومت و خلافت بود از آثار ثمربخش و پرارزش حكومت حسينى بود .
جنبهء ايدهآليستى زيادى دارد .
از مجموع بررسيهايى كه تا اينجا شد روشن گشت كه امام حسين عليه السلام پس از آنكه از بيعت يزيد امتناع كرد و به مكه هجرت فرمود در مكه به بررسى دقيق از اوضاع سياسى پرداخت و بررسيهاى عميق امام با گزارش اطمينانبخش مسلم بن عقيل پايان يافت و معلوم شد ارتش داوطلب امام در كوفه و بصره بيش از صد هزار است .
ارتش صد هزار نفرى ! صفحهء 90 :
. . . آنگاه كه امام حسين عليه السلام مسلم بن عقيل را براى تحقيقات محلى به كوفه فرستاد به وى دستور داد كه اگر مردم كوفه آمادگى ندارند فوراً به مكه مراجعت كن . بنابراين اگر مسلم به مكه مراجعت مىكرد و مىگفت : مردم كوفه آمادگى ندارند ، امام به سوى كوفه حركت نمىفرمود .
اگر « مسلم » گزارش منفى مىداد امام به كوفه نمىرفت . ( چه مىكرد ؟
جوابش از طرف مؤلف روشن نيست . )
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 686
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٦٨٦