يا مع الواسطه به ابن اعثم اعتماد كردهاند .
22 . آقاى صالحى مدعى است كه خطبهء « خُطَّ الْمَوتُ . . . فَمَنْ كانَ باذِلًا فينا مُهْجَتَهُ . . . » را به اين ترتيب و با ذكر اينكه هنگام حركت از مكه انشاء شده است فقط لهوف نقل كرده است . در مقتل خوارزمى با اختلافى در الفاظ آمده است ولى نوشته است كه اين خطبه را امام در روز عاشورا انشاء فرمود و جملهء « فَمَنْ كانَ باذِلًا فينا مُهْجَتَهُ » اصلًا در آنجا نيست . به علاوه آنچه خوارزمى آورده اين است :
ايُّهَا النّاسُ خُطَّ الْمَوْتُ عَلى بَني آدَمَ كَمَخَطِّ الْقَلادَةِ عَلى جيدِ الْفَتاةِ . وَ ما اوْلَهَنى الى اسْلافِى اشْتياقَ يَعْقوبَ الى يوسُفَ ، وَ انَّ لى مَصْرَعاً انَا لاقيهِ . كَأَنّى انْظُرُ الى اوْصالى تَقَطَّعُها وُحوشُ الْفَلَواتِ غُبْراً وَ عَفْراً قدْ مَلَأَتْ مِنّى اكْراشَها ، رِضَى اللَّهِ رِضانا اهْلَ الْبَيْتِ ، نَصْبِرُ عَلى بَلائِهِ لِيُوَفّينا اجورَ الصّابرينَ ، لَنْ تَشُذَّ عَنْ رَسولِ اللَّهِ لُحْمَتُهُ وَ عِتْرَتُهُ وَ لَنْ تُفارِقَهُ اعْضاؤُهُ وَ هِىَ مَجْموعَةٌ لَهُ فى حَظيرَةِ الْقُدْسِ تَقَرُّ بِها عَيْنُهُ وَ تُنْجَزُ فيهِمْ عِدَتُهُ « 1 » .
23 . اثبات الوصيّة مسعودى ص 139 روايت معروف امّ سلمه و قارورة و ارائه دادن أبا عبد اللَّه صحنهء كربلا را به امّ سلمه نقل مىكند . آقاى صالحى اين جريان را با جريان عادى زندگى امام منافى مىداند و اين روايت را رد مىكند .
24 . آقاى صالحى در صفحهء 196 مكرر كتاب خود پس از انكار روايت اثبات الوصية روايات زيادى را كه حكايت مىكند رسول خدا مقدارى از تربت به امّ سلمه داد كه آن را به عنوان علامت شهادت امام حسين نگهدارى كند نقل و قبول مىكند .
25 . يكى از سؤالات مهم اين است كه چرا امام پس از وصول خبر شهادت مسلم در كوفه و تسلّط ابن زياد ، بازهم حركت به كوفه را ادامه داد ؟ مخصوصاً پس از استماع
هامش
( 1 ) . [ اى مردم ! مرگ چونان گردنبدى به گردن دوشيزگان بر آدميزاد مقرر شده است . وه ! چه اشتياقى به ديدار پدرانم دارم بمانند اشتياق يعقوب به ديدار يوسف ، و مرا قتلگاهى است كه بايد ديدارش كنم . گويا به بندهاى غبارآلود بدنم مىنگرم كه درندگان بيابان قطعهقطعه مىكنند ، و شكمهاى خود را از آن پر مىسازند . خواست ما خاندان خواست خداست ، بر بلاى او صبر مىكنيم تا پاداش صابران را كاملًا به ما دهد . هرگز خويشان و عترت پيامبر از او فاصله نگيرند ، و اعضاى او از وى جدا نشوند ، و همهء آنها در بهشت گرد او جمعند ، كه چشم حضرتش به آنان روشن است و وعدهاش دربارهء آنان عملى خواهد شد . ]