چيزى ، هيچ امر محترمى نمىتواند با امر به معروف و نهى از منكر برابرى كند ، نمىتواند جلويش را بگيرد . اين اصل داير مدار اين است كه موضوع امر به معروف و نهى از منكر چيست . اينجاست كه مىبينيم حسين بن على ، ارزش امر به معروف و نهى از منكر را چقدر بالا برد ! همانطور كه اصل امر به معروف و نهى از منكر ارزش نهضت حسينى را - به بيانى كه قبلًا عرض كردم - بالا برد ، نهضت حسينى نيز ارزش امر به معروف و نهى از منكر را بالا برد چون حسين بن على فهماند كه انسان در راه امر به معروف و نهى از منكر به جايى مىرسد كه مال و آبروى خودش را بايد فدا كند ، ملامت مردم را بايد متوجه خودش كند همانطور كه حسين كرد .
احدى نهضت حسينى را تصويب نمىكرد . البته در سطحى كه آنها فكر مىكردند ، درست هم فكر مىكردند ولى در سطحى كه حسين بن على فكر مىكرد ، ماوراى حرف آنها بود . آنها در اين سطح فكر مىكردند كه اگر اين مسافرت براى به دست گرفتن زعامت است عاقبت خوشى ندارد ، و راست هم مىگفتند . خود امام هم در روز عاشورا وقتى كه اوضاع و احوال را به چشم ديد ، فرمود : « للَّهِ دَرُّ ابْنِ عَبّاسٍ يَنْظُرُ مِنْ سَتْرٍ رَقيقٍ » مرحبا به پسر عبّاس كه حوادث را از پشت پردهء نازك مىبيند ؛ تمام اوضاع امروز ، وضع مردم كوفه و وضع اهل بيت مرا در مدينه به من گفت . ابن عبّاس به امام حسين عليه السلام مىگفت : تو اگر به كوفه به روى ، من يقين دارم كه مردم كوفه نقض عهد مىكنند .
بسيارى از افراد ديگر نيز اين سخن را مىگفتند . در جواب بعضى سكوت مىكرد . در جواب يكى از آنها گفت : « لا يَخْفى عَلَىَّ الْامْرُ » مطلبى كه تو مىگويى بر خودم نيز پنهان نيست ، خودم هم مىدانم .
أبا عبد اللَّه عليه السلام در چنين جريانى ثابت كرد كه به خاطر امر به معروف و نهى از منكر ، به خاطر اين اصل اسلامى مىتوان جان داد ، عزيزان داد ، مال و ثروت داد ، ملامت مردم را خريد و كشيد . چه كسى توانسته است در دنيا به اندازهء حسين بن على به اصل امر به معروف و نهى از منكر ارزش بدهد ؟ معنى نهضت حسينى اين است كه امر به معروف و نهى از منكر آن قدر بالاست كه تا اين حد در راه آن مىتوان فداكارى كرد .
فرق است بين ترتّب مفسده براى اسلام و ضرر شخصى
ديگر با نهضت حسينى جايى براى اين سخن باقى نمىماند كه امر به معروف و