درست در همان لحظه كه مراسم در حال انجام گرفتن است به فرمان شاه آن دختر ربوده مىشود « 1 » .
پيمان را يك ملا يا يك مأمور رسمى كشورى « 2 » تدوين مىكند . امضاء يا مهر در برابر گواهان انجام و هميشه يك كابين در آن شرط و قيد مىشود كه پس از مرگ شوهر يا پس از طلاق قابل پرداخت مىباشد . دختران هرگز جهيز با خود نمىآورند مگر آنكه چند تا اسباب خانه يا هدايائى باشد « 3 » .
هامش
( 1 ) - در سال 1805 شاه ايران به آگاهى مردم رسانيد كه هر دخترى كه سنش از پانزده سال گذشته و نامزدى پيدا نكرده باشد شاه مىتواند بر او حق مالكيت داشته باشد و از ميان آنها كسانى را براى حرم شاهنشاهى بگزيند . ولى به نظر مىرسد كه اين فرمان تهديدآميز بوده و هرگز اجرا نگرديده باشد . همين شاه به منظور تشويق امر زناشوئىها قانونى وضع كرده و هزينهء تجملات را محدود نموده است . بجاى دريافت جهيزيه شوهر آينده به پدر زن خود يك اسب ، اسلحه و پول شيربها مىدهد . اين طرز عمل سادگى آداب و رسوم را مىرساند و شايد در نتيجهء نفوذ دستگاههاى خان خانانى كه هر روز در شرق تفوق مىيابد باشد .
يك نويسندهء مشهور ، پرزيدانانو دراينباره ملاحظاتى دارد كه ما از آن استنساخ كرديم زيرا به نظر مىآيد كه خيلى با آنچه ما گفتيم نزديك است .
« يگانگى بزرگ زناشوئيهاى آن زمان بويژه به اين سبب بود كه مردان از زنان خود جهيز نمىخواستند . در اصل زنها به شوهرانشان اسلحه هديه مىكردند كه از اين عمل بومى خشونت روزگاران اوليه برمىخيزد . و ليكن مسئله بر سر اين نبوده است كه زمين و پول به شوهر هديه داده شود . . . بعلاوه بر طبق رسوم قانون فرانكها ( ساليك ) نه تنها زن براى شوهر جهيزى نمىآورد بلكه برعكس شوهران بايد جهيز بياورند .
( 2 ) - نگاه كنيد به شاردن به صفحات سابق الذكر .
( 3 ) - در ايران و ارمنستان دختر جز اسباب خانه چيز ديگرى بخانهء شوهر نمىآورد .
اين رسم هنوز در تمام مشرق و حتى در تمام آفريقا رواج دارد . با اينكه امپراطور ژوستىنين يا بهتر بگوئيم زن او تئودورا كه از همجنسان خود طرفدارى مىكرد اين رسم را كه وحشيانه مىخواند تغيير داد بىآنكه توجهى به تمايلات قانونگذاران پيشين كرده باشد . بودن ، كتاب پنجم ، فصل 2 ، صفحهء 499 ، قطع بزرگ .