در اينجا ممكن است مقصود از ولاء ، معناى عالىترى باشد ، ولى قدر مسلّم اين است كه ولاء محبّت را گفته است .
ملّا عبد الرّحمن جامى - با اينكه قاضى نور اللّه دربارهء وى مىگويد : دو تا عبد الرّحمن ، على را آزردند : عبد الرّحمن بن ملجم مرادى و عبد الرّحمن جامى - قصيدهء معروف فرزدق را در مدح امام سجّاد ( عليه السّلام ) به فارسى به نظم آورده است . مىگويند خوابى نقل كرده كه پس از مرگ فرزدق از او در عالم رؤيا پرسيدند خداوند با تو چه كرد ؟ جواب داد : مرا به واسطهء همان قصيده كه در مدح علىّ بن الحسين گفتم ، آمرزيد . جامى خود اضافه مىكند و مىگويد : اگر خداوند همهء مردم را به خاطر اين قصيده بيامرزد عجيب نيست . جامى دربارهء هشام بن عبد الملك كه فرزدق را حبس كرد و شكنجهاش داد مىگويد :
اگرش چشم راست بين بودى * راست كردار و راستدين بودى
دست بيداد و ظلم نگشادى * جاى آن حبس خلعتش دادى ( 1 )
بنابراين در مسألهء ولاء محبّت ، شيعه و سنّى با يكديگر اختلاف نظر ندارند مگر ناصبيها كه مبغض اهل البيت هستند و از جامعهء اسلامى مطرود و همچون كفّار محكوم به نجاستاند و به حمد اللّه در عصر حاضر زمين از لوث وجود آنها پاك شده است . فقط افراد معدودى گاهى ديده مىشوند كه برخى كتابها مىنويسند ، همهء كوشششان در زياد كردن شكاف ميان مسلمين است - مانند افراد معدودى از خودمانيها - و همين بهترين دليل است كه اصالتى ندارند و مانند همقطاران خودمانيهاشان ابزار پليد استعمارند .
زمخشرى و فخر رازى در ذيل روايت گذشته ، از پيغمبر اكرم ( ص ) نقل مىكنند كه فرمود :
الا و من مات على بغض آل محمّد مات كافرا ، الا و من مات على بغض آل محمّد لم يشمّ رائحة الجنّة .
هر كس كه بر دشمنى آل محمّد بميرد ، كافر مرده است ؛ هر كس كه بر دشمنى آل محمّد بميرد ، بوى بهشت را استشمام نخواهد كرد .
هامش
( 1 ) . سلسلة الذّهب .