كسى كه عزت خود بخواهد ، درهم و دينار نزد او بىارزش است .
كسى كه بر زمين هموار حركت كند از لغزش در امان است .
كسى كه بنده حق باشد آزاد است .
كسى كه جزيى از عنايتش را بر تو بخشيد ، همهى شكر خود را به او بذل نما .
كسى كه در كار خود دقيق باشد ، به آرزو رسد .
كسى كه حوصله كند به آرزو رسد .
غضب را عذر خواهى مىبندد .
چيزى دانش را چون بذل آن براى اهلش ، حفظ نمىكند .
گاهى عطا ، خطا و عنايت جنايت است .
اگر شمشير نبود ، ستم زياد مىگشت .
اگر راستى را تصويرى بود ، شير بود و اگر دروغگويى مجسم مىشد روباه مىشد .
اگر نادان ساكت شود اختلاث كم گردد .
اگر كارها مقايسه شود ، پوشيدهها آشكار گردد .
كسى كه بر شنيدن كلمهاى صبر نكند ، بايد كلمات را بشنود .
كسى كه نفس خود را عيبجويى كند ، پاكيزهاش گردانيدهاست .
كسى كه مىخواهد به آخرين چيزى كه دوستش دارد برسد ، در انتظار بدترين چيزى كه بدش مىشمارد باشد .
كسى كه در عزت دنيا شريك سلطان گردد ، در ذلت آخرت شريك او شدهاست .
فقر ، زيرك را از استدلال باز مىدارد .
بيمارى ، زندان بدن و غصه ، زندان روح است .
چيزى كه به سبب آن خوشحال هستى بر همان اندوه مىخورى .
آغاز حجامت ، استوار گردانيدن گردن است .
روزگار بهترين ادب كنندهاست .
فتنهگرترين ، كم حياترين افراد است .
مرگ به آرزو مىخندد .
هديه بلاء دنيا را مىزدايد .
صدقه بلاى آخرت را مىبرد .
الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — صفحة 93
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٩٣