تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — صفحة 708

مساهمون:

ص٧٠٨
امير گفت : قبول نمىكنم ، اين هديه است . ابن‌هيثم گفت : نه هديه و نه رشوه . اجرت در تعليم علم روا نيست و از امير آنها را باز نگرفت . گويند
هر كه جنباند كليد شرع را بر وفق طبع * طبع نگشايد برويش جز در آباد را

بىخوابى

شيخ در قانون آورده‌است كه نگرانى و بىخوابى انسان در رختخواب ، تنها ارادى نيست ، بلكه مركب از طبيعت و اراده است ، چون نگرانى از چيزى است و آن موجب اضطراب است ، و انسان نگران خود از آن با خبر است . جامى
اى درت كعبه‌ى ارباب نجاة * قبلتى وجهك فى كل صلوة بر سر كوى تو ناكرده وقوف * حاجيان را چه وقوف از عرفات غم عشاق تو آخر نشود * انزل اللَّه عليكم بركات مىكشى هر طرف از حلقه‌ى زلف * بس كن اى باد صبا اين حركات جامى از درد تو جان داد و نگفت * فهو ممن كتم العشق و مات
*
چون نصيب ما نشد وصل حبيب * ما و درد بىنصيبى يا نصيب روى خود بنمايدت گفتى ز دور * كاش بودى اين سعادت عنقريب

لباس سياه

ادهم مضحك برده‌اى سياه بود . والى دستور داد كه مردم براى طلب باران بيرون روند و فرمان داد همه لباس سياه بپوشند . ادهم لباسش را از تنش درآورد و عريان به مصلى رفت .

سهم اخته‌ها

در زمان شريح ، مردى اخته شده ، همسرى گرفت و پس از مدتى همسرش بچه به دنيا آورد . شوهرش بچه را نپذيرفت و زن او را نزد شريح برد . شريح به نفع زن حكم راند و بچه را به دوش شوهر سپرد . گاه بيرون رفتن از محكمه ، يكى از دوستانش كه او هم اخته بود او را ديد و گفت : كجا بودى ؟ گفت : سؤال نكن و خود را مخفى كن ، قاضى بچه‌هاى زنا را بين اخته ها تقسيم مىكند ، به من اين بچه رسيد .