فرمود : زمانى بر مردم خواهد آمد كه دين كسى محفوظ نمىماند مگر اينكه چون روباه ، از گلهاى به گله ديگر و از سوراخى به سوراخ ديگر فرار كند .
پرسيدند : آن روز كى فرا خواهد رسيد ؟ فرمود : آنگاه كه معيشت تنها از راه معصيت خدا بدست آيد ، در چنين زمانى همسر اختيار نكردن جايز است . اصحاب عرض كردند : شما ما را به ازدواج فرا مىخوانيد ؟ پيامبر فرمود : بلى ولى در آن زمان ، انسان به وسيله پدر و مادرش نابود مىشود ، و اگر آنان نباشند ، بهدست همسر و فرزندان و اگر آنان نباشند ، بهدست خويشان و همسايگان نابود شود .
اصحاب گفتند : چگونه چنين چيزى صورت مىگيرد ؟ پيامبر فرمود : او را به تهيدستى سرزنش مىكنند ، او را به آنچه طاقت ندارد وادار مىسازند تا در پرتگاه هلاكت افتد .
سحابى
منماى به اين خلق مجازى خود را * مشهور مكن به نكته سازى خود را
خود مىدانى كه اهل مجلس كورند * اى شمع چه هرزه مىگذارى ( مىگدازى ) خود را
*
با مردم چشم خود خطابت بايد * با كس نه سؤال و نه جوابت بايد
چشمى دارى و عالمى در نظر است * ديگر چه معلم چه كتابت بايد
علم به خود
حكيمى گويد : وقتى به تو گفتند : تو بهترينى ، و تو از اين تمجيد ناراحت باشى و دوست داشتهباشى بگويند تو بدترينى ، بدان تو بدترينى .
دنيا و آخرت
لقمان به فرزندش سفارش مىكرد كه : تو از روزى كه به دنيا آمدهاى ، دنيا را پشت سر گذاشتى و به آخرت نزديك شدى ، اكنون به آخرت نزديكتر از دنيا هستى .
دنيا
ابونواس مىگويد : دنيا عبارت است از غذا و نوشيدنى و غلام ، هرگاه اين سه نباشد ، بايد با دنيا وداع كرد .
انما الدنيا طعام و غلام و مدام * فاذا فاتك هذا فعلى الدنيا السلام