طلوع دو فرشته به مردم با صداى بلند كه جن و انس مىشنوند ، مىگويند : اى مردم به سوى پروردگارتان بشتابيد ، بدانيد آنچه اندك و كافى به حال شما باشد بهتر است از زياد كه موجب سرگردانى شما شود .
توكل به خدا
عارفى گويد : خداوند گنجينههاى نعمت خود را براى آرزومندانش عرضه نمود و كليد آنها را نيت صادق آنان قرار داد .
ابن دريد در دفترش به خط خود نوشتهاست : كافى است مرا كسىكه گنجينههاى نعمتش را براى خواستاران آنها گشودهاست . كافى است مرا كسىكه كليد آن گنجينهها را طمع صحيح در آنها قرار دادهاست .
نيز نوشتهاست : هرچه موجب تنگدلى من شود . مىسپارم به كسىكه چيزى بر او چيره نمىشود .
افوض ما تضيق به الصدور * الى من لا تغالبه الامور
چند پند
حكيمى گويد : خشنود به چيز بىارزش كسى است كه از دنيا راضى شدهاست . هركه از دشمنى پرهيز كند ، از كار خود پشيمان نشود . به همنشينى طولانى چشم ندوز ، در هر حال دوستى را تازه نما كه طولانى شدن همنشينى اگر تكرار نشود ، نابود كنندهى دوستى است .
انسان عاقل به عجب كننده توجهى نمىكند ، عزت در مجلس به كم سخن گفتن و زود برخاستن است . آبرو ، ارزش معين ندارد .
نيت
صاحبدلان مردم را به اخلاص و نيت صحيح مىخوانند و مىگويند : عمل بدون نيت درست ، ارزشى ندارد ؛ چنان كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمودهاست : عمل در گرو نيت است و نيت مؤمن از عمل وى برتر است . حال اين بينوا مىپندارد كه همين كه موقع عبادت يا نشرگفت « قربة الى اللَّه » كافى است ، حال اينكه اين الفاظ از حركت زبان و حديث نفس و انديشه و انتقال خاطرى بهخاطر ديگر ناشى مىشود و نيت به اينها مرتبط نيست .
پس نيت در واقع همان برانگيخته شدن نفس و ميل آن به كارى است كه غرض وى انجام آن كار است ؛ چه سريعاً و چه در آينده انجام گيرد . اين ميل باطنى اگر ايجاد نشود به مجرد اراده خيال ايجاد نمىگردد ، چرا كه نيت بىتوجه چون انسان گرسنهاى است كه ميل