تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكشكول (كشكول) (با ترجمه روان و فهرست موضوعى) (فارسى) — صفحة 402

مساهمون:

ص٤٠٢
اينها همه قائم به ذات خودند و متعلق به مكان و زمان نيستند ، واقعيت در صورتهاى خيالى اين است كه در آينه و خيال منطبع نمىباشند ، ابدانى بدون تعلق به مكان بوده كه گاه ممكن است مظاهرى داشته‌باشند . پس صورت آينه مظهر آن است و معلق به محل و مكان نيست و مظهر صورت خيالى ، خيال است كه آن هم متعلق به مكان نيست .

پارسايى

كلينى از امام صادق عليه السلام آورده‌است : بر قلب شما حرام است كه شيرينى ايمان را بچشد مگر اينكه در دنيا زهد ورزد . نيز از پيامبر صلى الله عليه و آله آورده‌است : انسان شيرينى ايمان را نمىچشد ، مگر اينكه به خوراكى دنيا بىاعتنا باشد .

ايمان

در همان كتاب از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده‌است كه : كسى شيرينى ايمان را در قلب خود احساس نمىكند ، مگر اينكه نسبت به خوردن دنيا بىاعتنا باشد .
پيش عفوش قلت تقصير ما تقصير ماست * عفو بىاندازه مىخواهد گناه بىحساب

تفسير آيه ماغرك

در تفسير نيشابورى ذيل آيه
يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ
« 1 » ، آمده‌است : در آغاز جوانى خواب ديدم كه قيامت به پا شده‌است ، به نظرم گذشت اگر خداوند به من بگويد : اى انسان چه چيز تو را نسبت به پروردگارت فريفت ؟ چه بگويم : به من الهام شد كه بگويم : اى پروردگارم ! كرم تو موجب فريفته شدن من شد . سپس همين معنا را در يكى از تفاسير مشاهده نمودم . شيخ طبرسى در تفسير مجمع البيان مىنويسد : ابوبكر وراق گفته است اگر به من بگوييد چه چيز تو را نسبت به پروردگارت فريفت ؟ مىگويم : كرم تو چنين كرد . ممكن است ، نظام الدين نيشابورى كه گفته بود رؤياى خودم را در يكى از تفاسير ديدم ، همان تفسير مجمع البيان باشد چون طبرسى پيش از او مىزيسته‌است و نيشابورى از تفسير مجمع البيان خيلى بهره برده‌است .

آخرالزمان

در كتاب التحصين و صفات العارفين آمده‌است : ابن‌مسعود گفته است : رسول خدا صلى الله عليه و آله
هامش
( 1 ) - انفطار ، 6 .