عمل و قيامت
در تفسير آيه
وَ يُنَجِّي اللَّهُ الَّذِينَ اتَّقَوْا بِمَفازَتِهِمْ
« 1 »
،
آمده است : در قيامت عمل شايسته در برابر نيكوكار مجسم مىشود و به آدمى وقتى گرفتاريهاى آخرت را مىبيند ، مىگويد : بر من سوار شو چون در دنيا خيلى بر تو سوار بودم . نيكوكار بر اوسوار مىشود و از گرفتاريها نجات مىيابد .
كرامت
بزرگى مىگويد : كسى از مقام بزرگوارى برخوردار مىشود كه يكى از دو صفت را دارا باشد ، يا به مردم ننگرد و جز خدا را نبيند و اعتقاد داشتهباشد كه غير خدا توان رساندن نفع به او ندارند ، يا مردم را از دل بيندازد و از اينكه مردم او را در چه حالى مىبينند ناراحت نشود .
اخلاص
عارفى گفته است :
ما را خواهى جمله حديث ما كن * خو با ما كن ز ديگران خو واكن
ما زيباييم ياد ما زيبا كن * با ما تو دو دل مباش دل يكتا كن
سوز دل
يكى از فرزندان پيامبر ، از سوز دل خود مىسرايد و مىگويد : ما بستگان پيامبر محنت كشندگانى هستيم كه از آغاز جام بلا بهدست گرفته و سركشيدهايم ، رنج ما قديمى است و اول و آخر ما محنت كشيدهاست . مردم در جشنها مسرورند و ما در تمام زندگى بيمناك هستيم .
نحن بنوا المصطفى ذوومحن * يجرعها فى الحيوة كاظمنا
قديمة فى الزمان محنتنا * اولنا مبتلى و آخرنا
يفرح هذا الورى بعيدهم * و نحن اعيادنا ماتمنا
الناس فى الامن والسرور ولا * يأمن طول الحياة خائفنا
شهرت و تواضع
خدا به عزير پيامبر فرمودهاست : اگر نخواهى تو را مشهور كنم ، و سر زبانها بيندازم ، تو را در محضر خود و در رديف متواضعان مىدانم .
هامش
( 1 ) - زمر ، 61 .