از جمله قرآن كريم است كه بدور از هر گونه تحريفى به همان شكل نازل شده ، باقى ماندهاست .
بخش ديگر از متون مقدس ، متون روائى است كه مسانيد تفسير قرآن و احكام فقهى ، اخلاقى و . . .
مىباشد . ترجمه اين متون به خاطر اهميت ويژهاى كه دارند ، حساسيتى خلاص را مىطلبد .
2 - متن ادبى
متون ادبى نيز همانند شعر و داستان ويژگى خاصى دارند و به همين جهت ترجمه آنها حساسيت ويژهاى دارد .
شاعر با استفاده از قدرت خيال و با بهرهگيرى از انواع صناعات ادبى با رعايت دستور زبان و سبك شعرى خاص ، جملاتى موزون را طرح مىكند . تغيير حروف ، دگرگونى در اعراب كلمات ، استفاده از جناس ، تضاد و غيره دراين مهم سهيم هستند . پس شعر صرفاً بيان محتوا نيست ، ريختن محتوا در الفاظى محدود و مشخص است كه گاه اضافه شدن يك حرف ، شعر و مراد شاعر را مختل مىكند . حساسيت ويژه اين قسم از ترجمه گاهى چنان خودنمائى مىكند كه امكان ترجمه را از مترجم مىگيرد ، چراكه او احساس مىكند توان انتقال معرفت مورد نظر مؤلف در قالب الفاظ و عبارات متناسب با متن را ندارد . اين مسأله در ترجمهى كشكول بهشدت خود نمائى مىكند .
3 - متن علمى
در ترجمه متون علمى علاوه بر مراعات تمام آنچه كه مترجم بايستى رعايت نمايد ، اشراف به اصطلاحات خاص آن دانش نيز لازم است . مترجمى كه متن فقهى ، فلسفى ، طبى و . . . ترجمه مىنمايد بايد اصطلاحات خاص اين فنون را بداند ، چرا كه در غير اين صورت ، وى معادل لغوى واژه متن را جايگزين آن مىسازد ، كه شايد اساساً مورد نظر ماتن نبوده است .
4 - متون سياسى و مطبوعاتى
مطبوعاتى كه به ارائه اخبار و اطلاعات سياسى و اجتماعى مىپردازند ، به خاطر حساسيتهائى كه در گسترهى معنائى واژهها وجود دارد ، ويژگيهايى خاص دارند . به طورى كه گاه اخبار منتشره در اين دسته از مطبوعات ، با حذف يك علامت ويرايشى و يا جابجا شدن يك كلمه و يا يك حرف در معناى مقصود اخلال ايجاد مىكند .
5 - متون عاميانه
متون عاميانه مثل متون نمايشنامهها و گفتگوهاى عاميانه ، غالباً با گويشهاى خاص مكتوب مىشود و حتى حالات گويندگان در متن ذكر مىگردد . اگر ترجمه اين نوع از متن به صورت متن نمايشى و گفتگو ارائه شود بايد مترجم علاوه بر شرايط عمومى ترجمه ، با نمايشنامه نويسى و با