ويژگىهاى ترجمه
ترجمه اگر رباعى و از « ترجم » مشتق شدهباشد ، به معناى گردانيدن لفظى از زبانى به زبان ديگر مىباشد و اگر ثلاثى و از رجم مشتق شدهباشد به معناى انداختن مطلب و بيان آن از روى حدث و گمان خواهد بود .
اين واژه اصطلاحاً به معناى برگرداندن كلمات و عبارات از زبان متكلم به زبان مخاطب است ، كه گاه ترجمه تحت اللفظى نام مىگيرد .
در اين نوع ترجمه واژهها معادل يا بى مىشوند و معادلها به جاى واژههاى زبان متكلم جايگزين مىگردند . اين نوع از ترجمه براى فهم معادل لغات مبدأ ، نيكوست ولى با توجه به اين كه فضاى تكلم زبانهاى مختلف به يك شكل نيست ، شيوه چينش واژهها هم يكسان نمىباشد ، چنين ترجمهاى گاه خود را گنگ نشان داده و مفهوم مورد نظر متكلم را ابلاغ نمىكند .
عمده اين مشكل ، از آنجا ناشى مىشود كه مترجم تنها واژهها را ترجمه مىكند ، وى مىخواهد ساختار زبان مبدأ را به زبان مخاطب انتقال دهد ، كه اين گاهى براى مخاطب كه به دستور زبان خود آشناست و از دستور زبان متكلم بيگانه است قابل فهم نيست .
همچنين مترجم گاه با خواندن يك و يا چند باره متن و توجه به معانى واژهها و دستور زبان مبدأ و مقصد ، مفهومى كه از آن عبارت درك مىشود ، استخراج كرده و آن را با جملهبندى جديد ، در قالب دستور زبان مقصد پياده مىكند .
هدف مترجم از اين نوع ترجمه ، ابلاغ محتوا و مفهوم مورد نظر متكلم به مخاطب مىباشد .
طبيعى است در اين نوع ترجمه ، تراوشات ذهنى و سوابق فكرى مترجم و شرايط زمانى و مكانى ترجمه نيز بىتأثير نيست و . . . بنابراين چه بسا با اندكى كمدقتى بهجاى بيان آراء و نظريات متكلم ، اعتقاد مترجم مطرح شود .
البته ناگفته نماند كه بر خلاف ترجمه تحت اللفظى ، اين نوع از ترجمه براى مخاطبان ، بيشتر قابل درك است .
متون ترجمه
متن ترجمه در نوع ترجمه دخالت عمدهاى دارد . به همين جهت لازم است چند متن ترجمهاى مورد بحث اجمالى قرار گيرد .
1 - متون دينى
متون دينى به دو بخش عمده قابل تقسيم هستند . متون وحيانى كه مراد از آن كتابهاىمقدس و