تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 667

مساهمون:

ص٦٦٧
كلينى ، صدوق و مفيد ، دو سال پيش از شهادت امام عسكرى عليه السّلام ، آن جناب طى توقيعى « ابو طاهر بلالى » را از وجود جانشين خود آگاه ساخت ! و سه روز پيش از وفات نيز طى توقيعى ديگر ، اين امر را مورد تأكيد قرار داد ؛ و در ادامه فرمود : « پس لعنت خدا بر آن‌كه منكر حقوق اوليا الله شود و مردم را بر عليه آنان تحريك كند » . 3498712 خ 0 71 خ و بنا به نقل شيخ طوسى ، « محمد بن على بن بلال » در زمره آن چهل تن سران شيعه بود كه در مجلس ارائه و معرفى حضرت مهدى عليه السّلام توسط امام عسكرى عليه السّلام به سران شيعه حضور داشتند . 4498712 خ 0 72 خ البته آنچه در اين زمينه نقل شد ، علاوه بر اين‌كه مىتواند بر علوّ جايگاه « محمد بن على بن بلال » در نزد امام عسكرى عليه السّلام دلالت داشته باشد ، مىتواند حاكى از آن باشد كه امام عسكرى عليه السّلام با توجه به علم امامت ، از آينده خطرناك « بلالى » مطلع بوده ! لذا براى اتمام حجّت ، به طرق مختلف ، حجيّت و حقانيت امامت حضرت مهدى عليه السّلام را به وى گوشزد مىكرده است . با وجود آنچه در مورد « بلالى » ذكر شد ، وى گاه با برخى رفتارها ، زمينه ملامت‌هايى را نيز براى خود فراهم مىكرده است ! بنا به نقل شيخ طوسى ، در سفر حجّى ، « بلالى » با وكيل مبرّز امام عسكرى عليه السّلام ، يعنى « على بن جعفر همانى » هم‌سفر بود ؛ و از آن‌جا كه « على بن جعفر » اموال بسيارى را انفاق مىنمود ، « بلالى » پس از بازگشت ، نسبت به اين گشاده‌دستى وى ، به امام عسكرى عليه السّلام شكايت كرد ! آن حضرت در پاسخ چنين فرمود : « ما او را به انفاق صد هزار دينار امر كرديم ! و سپس وى را به مثل آن امر كرديم ! ولى او براى رعايت جانب ما نپذيرفت ! مردم را چه كار كه در آنچه بدانان مربوط نيست ، دخالت مىكنند ؟ ! » 5498712 خ 0 73 خ در برهه‌اى از عصر غيبت صغرا نيز ، وى هم‌چنان شخصيت مقبولى در نزد شيعيان داشت . بنا به نقل شيخ طوسى ، روزى « حسين بن روح » به « ابو عبد الله بزوفرى » گفت : « هنگامى كه شيعيان در مسأله تفويض و غير آن دچار اختلاف بودند به نزد ابو طاهر بن بلال رفتم و او را از اختلاف كلمه شيعيان مطلع كردم ؛ و اين در زمان استقامت وى و پيش از انحرافش بود . وى در پاسخ چند روز مهلت خواست ، و سرانجام روايتى منصوب به امام صادق عليه السّلام با اين مضمون خارج كرد كه : اگر خداوند قصد امرى را بكند ، آن را يك‌به‌يك ، بر پيامبر صلّى اللّه عليه و إله سپس امير المومنين و ساير ائمه عليهم السّلام تا صاحب الزمان عليه السّلام عرضه مىكند ، و سپس به دنيا مىفرستد ! و هنگامى كه ملايكه بخواهند عملى را به سوى خدا بالا برند ، ابتدا