« شامى » ذكر شده است ؛ و برخى همچون مامقانى ، اين را از آن جهت مستبعد مىشمارند كه « شامى » با « رى » تناسب چندانى ندارد ! 9468712 خ 0 646 خ
7 . 4 . 71 . عاصمى
و اما « عاصمى » ، لقب چند تن ، از جمله « عيسى بن جعفر بن عاصم » است . در روايت سابق الذكر درباره ابو على بن راشد و جريان شهادت او و دو تن ديگر به نام عاصمى و ابن بند ، در نقل شيخ طوسى « عاصمى » و در نقل كشّى « عيسى جعفر بن عاصم » آمده ؛ كه مشخص مىشود « عاصمى » لقب وى بوده است . چنانكه در همان روايت ، كنيه « ابن عاصم » نيز دربارهاش نقل شده است . دليل بر وكالت وى همان نقل كشّى و روايت شيخ طوسى است كه در فصل مربوط به وكلا از كتاب الغيبة آمده و مشتمل بر استرحام و دعاى امام هادى عليه السّلام نسبت به او و ابن بند و ابو على بن راشد است ؛ و براى اثبات وكالت عيسى بن جعفر بن عاصم ، دليل ديگرى در دست نيست .
اما شيخ صدوق ، در روايتى كه مشتمل بر اسامى كسانى است كه موفق به رؤيت حضرت مهدى ( عج ) و وقوف بر معجزات آن حضرت شدهاند ، از ميان وكلاى كوفه به نام « عاصمى » اشاره كرده است . برخى از رجاليان « عيسى بن جعفر بن عاصم » سابق الذكر را منطبق بر همين « عاصمى » كردهاند كه موفق به رؤيت حضرت مهدى عليه السّلام شده است ؛ در حالى كه بنا به تصريح طبرى و ظاهر روايت ياد شده از كشّى و شيخ طوسى ، وى به خاطر بدگوئى از برخى از منافقان از صحابه ، توسط حكومت عباسى ، علاوه بر تحمّل حدّ شتم ، به 500 ضربه شلّاق محكوم شد ! و پس از نيل به درجهى رفيع شهادت در زير ضربات شلّاق ، جسد او به دجله انداخته شد ! طبرى تاريخ ماجرا را سال 241 ق عنوان كرده است . بدينترتيب ، عيسى بن جعفر بن عاصم نمىتواند منطبق بر همان « عاصمى » وكيل باشد كه موفق به رؤيت حضرت مهدى عليه السّلام شده است . ازاينرو مىبايست مراد از « عاصمى » در روايت شيخ صدوق ، فرد ديگرى بوده باشد . در اين ميان ، كسى كه لقب « عاصمى » داشته و در عصر غيبت صغرا مىزيسته و احتمال وكالتش نيز منتفى نباشد ، شخصى است به نام « على بن عاصم محدث » ، كه بنا به نقل « زرارى » در رسالهاش ، وى شيخ شيعه در زمان خود بوده و در عصر معتضد عباسى در كوفه به همراه