روايت ديگرى از كلينى و شيخ طوسى ، به نقل از « ابى جعفر محمد بن على بن نوبخت » حكايت از توجه خاص ناحيه مقدّسه به « اسدى » ، و رضايت از وى دارد . بنابر اين روايت ، « محمد بن على بن نوبخت » كه احتمالا از وكلا بوده ، براى انجام سفر حج از ناحيه مقدّسه استيذان مىكند ؛ و اذن انجام حج در سال آتى براى وى صادر مىشود ! وى به عنوان همراه خود ، « محمد بن عباس » را تعيين مىكند ! ولى جواب از سوى ناحيه چنين مىرسد : « اسدى بهترين همراه است ، اگر او آمد كسى را بر وى ترجيح مده ! » و پس از آن « اسدى » از راه مىرسد ، و « محمد بن على بن نوبخت » با وى همراه مىگردد . 5268712 خ 0 622 خ با توجه به حضور بنى نوبخت در بغداد ، اين روايت دلالت بر ارتباط اسدى با وكلاى ناحيه بغداد دارد .
از آنجا كه « ابو الحسين اسدى رازى » يكى از واسطههاى صدور توقيعات بوده است ، توقيعاتى در منابع اوليه ثبت است كه از سوى ناحيه مقدّسه براى وى صادر شده است ! در يكى از اين توقيعات ، كه توسط سفير دوم براى « ابو الحسين اسدى » فرستاده شده ، به سؤالات مختلف فقهى وى پاسخ داده شده است . 6268712 خ 0 623 خ در توقيعى ديگر كه آن نيز به واسطه سفير دوم براى « اسدى » ابلاغ شده است ، به صورت ابتدايى و بدون آنكه « اسدى » سؤالى ارسال كرده باشد ، ناحيه مقدّسه چنين مكتوب نمود : « بسم الله الرحمن الرحيم لعنة الله و الملائكة و الناس اجمعين على من استحلّ من مالنا درهما » ! « اسدى » گويد : در حالى كه به توقيع مىنگريستم ، در دلم چنين خطور كرد كه : اين جمله در شأن كسى است كه درهمى را از مال ناحيه حلال بشمارد و بخورد ؛ و نه آنكه بدون حلال شمردن ، درهمى را از مال ناحيه تصرّف كند ! و با خود گفتم : لعنت خدا و ملايكه شامل هر آن كسى است كه حرامى را حلال شمرد ؛ و مال ناحيه و غير آن ، در اين جهت چه تفاوتى مىتواند داشته باشد ؟ ! در حالى كه اين خطورات در قلبم بود ، قسم به آنكه محمد را به حق به عنوان بشير مبعوث كرده ، همينكه مجددا به توقيع نگريستم ، ديدم كه عبارت آن بدين صورت كه در ذهنم بود تغيير يافته : « بسم الله الرحمن الرحيم لعنة الله و الملائكة و الناس اجمعين على من أكل من مالنا درهما حراما ! » ؛ « ابو جعفر محمد بن محمد خزاعى » گويد : « اسدى اين توقيع را به ما نشان داد و آن را ديده و خوانديم ! » 7268712 خ 0 624 خ
گرچه نجاشى ، اعتقاد به جبر و تشبيه را به وى نسبت داده است ، ولى اين سخن با
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 578
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص٥٧٨