كرده است ! » و هنگامى كه از وى سؤال مىكند كه آيا اين سفرهاى حج را براى خودش به جا آورده يا از جانب ديگران ؟ وى پاسخ مىدهد كه : « بعد از حجّة الاسلام ، از جانب پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم گزاردهام و ثواب اين اهدا را به اولياى خدا هديه مىكنم ؛ و ثواب آن را نيز به همه مؤمنين و مؤمنات كه معتقد به كتاب الهى و سنّت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم باشند ، اهدا مىكنم » . 5168712 خ 0 612 خ
7 . 4 . 62 . جعفر بن عبد الغفار
چنانكه از روايت نقل شده از راوندى استفاده شد ، وى به همراه « أبو على محمودى » در عصر غيبت صغرا و به احتمال قوى ، توسط سفير دوم ، به وكالت در ناحيه دينور منصوب شد ؛ و پس از اعزام به آن محل ، « ابو على محمودى » با دستور العمل جديدى به وكالت در رى نصب شد . 6168712 خ 0 613 خ
7 . 4 . 63 . ابو الحسين محمد بن جعفر اسدى رازى
شيخ طوسى نام وى را در بخشى با عنوان « فى من لم يرو عنهم عليه السّلام » ؛ يعنى : كسانى كه از خود ائمه عليهم السّلام روايت نكردهاند ، آورده است ؛ 7168712 خ 0 614 خ از اينرو ، بعيد است كه وى درك مصاحبت امامين عسكريين عليهما السّلام را نموده باشد ؛ اما وكالت وى در عصر غيبت از سوى ناحيه مقدّسه غير قابل انكار است . از تعبير « كان أحد الابواب » كه شيخ طوسى در رجال خود دربارهاش به كار برده ، و همينطور از قراين موجود ، چنين برمىآيد كه وى يكى از وكلاى ارشد و اصلى در عصر غيبت ، و واسطه بين سفير و ديگر وكلا ، به خصوص در ايصال توقيعات بوده است . شيخ طوسى در كتاب غيبت ، از وى با اين جملات ياد كرده :
« و قد كان فى زمان السفراء المحمودين أقوام ثقات ترد عليهم التوقيعات من قبل المنصوبين للسفارة من الاصل ، منهم ابو الحسين محمد بن جعفر الاسدى رحمه الله » ؛ سپس به نقل چند روايت در تبيين شخصيت او پرداخته است . از جمله اين روايات ، كه تأييدى است بر سخن فوق و بر وكيل ارشد بودن او ، روايت « محمد بن شاذان بن نعيم نيشابورى » است . وى كه به گفته شيخ صدوق ، وكيل نيشابور بوده ، چهارصد و هشتاد درهم از وجوه شرعى را كه مردم به دو سپرده بودند ، به همراه بيست درهم از مال خودش ، براى اينكه جمعا پانصد درهم شود ، به « اسدى » تحويل مىدهد ، بدون آنكه درباره چند و چون اموال و اينكه بيست