تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 522

مساهمون:

ص٥٢٢
پدرش چنين نقل كرده است : « نزد ابو جعفر ثانى امام جواد عليه السّلام بودم كه صالح بن محمد بن سهل ، كه متولى امور وقف در قم بود ، بر آن جناب وارد شده و عرض كرد : اى سيد من ! مرا نسبت به ده هزار ( درهم يا دينار ؟ ) كه براى مصارف شخصى خرج كرده‌ام حلال كن ! حضرت نيز فرمود : حلال است ! و هنگامى كه وى خارج شد ، فرمود : برخى ، اموال و حقوق آل محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و ايتام و مساكين و فقرا و ابناى سبيل ايشان را غصب كرده و تصرف مىكنند ، سپس نزد ما آمده و طلب حلّيّت مىنمايند ! و گمان مىكنى كه من در پاسخ خواهم گفت حلال نمىكنم ! به خدا قسم كه در روز قيامت ، خداوند در اين باره ، به شدت و به سختى از آنان سؤال خواهد نمود » . 9148712 خ 0 429 خ اين نقل تصريح در وكالت وى در امور اوقاف قم از جانب امام جواد عليه السّلام دارد ؛ علاوه بر اين‌كه ، از خيانت وى در امر وكالت و عدم رضايت امام جواد عليه السّلام از شيوه تصرّف شخصى وى در اموال مربوط به سازمان وكالت نيز حكايت دارد .

7 . 4 . 31 . صالح بن محمد همدانى

در منابع رجالى ، نام وى به صورت جدا و متمايز از نام سابق الذكر مطرح شده است ، 0248712 خ 0 430 خ كه ظهور در تعداد اين دو شخصيت دارد . هرچند احتمال وحدت اين دو شخصيت نيز مىرود ؛ چرا كه هر دو ، جزو اصحاب امام جواد عليه السّلام و معاصر آن جناب ، و هر دو ، وكيل از سوى آن حضرت بوده‌اند ؛ و هر دو نيز لقب « همدانى » دارند . شيخ طوسى ، « صالح بن محمد همدانى » را در رديف اصحاب امام جواد عليه السّلام و امام هادى عليه السّلام آورده است . 1248712 خ 0 431 خ گرچه درباره‌ى وكالت وى تصريحى در ذيل شرح حالش صورت نگرفته است ، ولى از حكايتى كه فرزند وى نقل كرده است وكالت پسر و پدر ، هر دو ، قابل استفاده است . علاوه بر اين كه استمرار وكالت پدر تا برهه‌اى از عصر غيبت صغرا نيز از اين نقل استنباط مىشود . با وجود آن‌كه فرزند وى جزو وكلاى ناحيه مقدّسه بوده ، ولى به مناسبت ذكر نام پدرش و اثبات وكالت وى ، در اين‌جا به بررسى وكالت پسر ، يعنى « محمد بن صالح همدانى » مىپردازيم ؛ و به تبع آن ، وكالت پدر نيز اثبات خواهد شد .

7 . 4 . 32 . محمد بن صالح بن محمد همدانى دهقان

شيخ طوسى ضمن آوردن نام وى در رديف اصحاب امام عسكرى عليه السّلام چنين تعبيرى
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 522 | محمدرضا جبارى