داد . نمونهاى از اقدامات او را مىتوان در جريان مربوط به « حسن بن نضر قمى » مشاهده نمود ؛ وى كه از وكلاى سرشناس قم بود پس از شهادت امام عسكرى عليه السّلام به همراه مقدارى وجوه شرعى به بغداد آمد در حالى كه در حيرت و ترديد به سر مىبرد . پس از آنكه خانهاى را اجاره كرد ، تعدادى از وكلا يكى پس از ديگرى اموالى را به آن خانه آوردند تا خانه پر شد . سپس احمد بن اسحاق نيز با اموالى داخل شد و بر تعجب حسن بن نضر افزوده شد . در اين هنگام نامه حضرت حجت ( عج ) رسيد كه طى آن وى مأمور شده بود در ساعت معيّنى از روز ، به همراه اموال به عسكر در سامرّا برود . او پس از بردن اموال به سامرا در بيت امام عسكرى عليه السّلام از پس پرده موفق به شنيدن صداى حضرت شده و نسبت به امر امامت ، و صحت وكالت وكلا و سفير حضرت يقين پيدا مىكند . 7005712 خ 0 80 خ
همانگونه كه بعضى محققان نيز استظهار كردهاند ، 8005712 خ 0 81 خ به نظر مىرسد اين جريان در حقيقت طرحى با نقشه قبلى ، براى اقناع حسن بن نضر قمى بوده كه احمد بن اسحاق نيز ، با توجه به قمى بودنش و شناخت حسن بن نضر نسبت به او ، در متن اين جريان قرار داده شده است . شايد موقعيت حسن بن نضر در قم و تأثير ترديد وى در شيعيان ، سبب شده كه اين اقدامات براى تثبيت عقيده او انجام شود .
دومين وكيل و دستيار سفير اول ، « محمد قطّان » بود . وى براى پنهان كردن فعاليتهاى خود ، از شغل پارچهفروشى استفاده مىكرد و وكلا ، وجوه شرعى و نامهها را در پارچه پيچيده نزد او مىآوردند تا نزد سفير ببرد . از نمونههاى فعاليت وى در بغداد زير نظر محمد بن عثمان بن سعيد ( معروف به ابو جعفر عمرى ) مىتوان به جريان « احمد بن محمد دينورى » اشاره نمود . وى كه از جانب مردم دينور و قرميسين ، مأمور تحويل اموالى به باب حضرت حجت عليه السّلام شده بود و باب را نيز نمىشناخت ، با حال تحيّر وارد بغداد شد و با ارشاد ابو جعفر عمرى به بغداد رفت و ضمن دريافت نامه حضرت حجت عليه السّلام كه در آن مشخصات اموال ذكر شده بود ، مأمور شد به بغداد بازگردد . در آنجا به همراه ابو جعفر عمرى ، اموال را به خانه محمد قطّان مىبرد و به او تحويل مىدهد و به شهر خود بازمىگردد . 9005712 خ 0 82 خ
اين روايت گرچه ناظر به فعاليت محمد قطّان زير نظر سفير دوم است ، ولى از آنجا كه در سالهاى اوليه غيبت صغرا اتفاق افتاده ، بهطور طبيعى مىتواند حكايت از فعاليت
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 87
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص٨٧