سواد را نقل كرده كه به مناسبت نصب « ابا على بن راشد » به وكالت اين نواحى ، به جاى « على بن حسين بن عبد ربّه » صادر شده است ؛ و در ذيل توقيع آمده : « . . . و قد أوجبت فى طاعته طاعتى ، و فى عصيانه الخروج الى عصيانى . . . » . 5876712 خ 0 42 خ اين تعبير ، در لزوم اطاعت مطلقه شيعيان از وكلاى منصوب از جانب ائمه عليهم السّلام صراحت دارد . شايد بتوان نوعى جعل ولايت براى وكلا از سوى ائمه عليهم السّلام را نيز از اين تعابير استفاده نمود ؛ قبلا شبيه اين تعبير را درباره عمرى و پسرش ملاحظه كرديم . از سوى ديگر ، چنين تعابيرى ، چيزى فوق عدالت را براى برخى از وكلاى ائمه عليهم السّلام اثبات مىكند ! چرا كه امر به اطاعت محض از يك وكيل ، و قرار دادن نافرمانى از او را به منزله نافرمانى امام معصوم عليه السّلام ، مستلزم آن است كه وكيل ، تالى تلو معصوم بوده و پا جاى پاى معصوم بنهد ، و نمونه و ممثّل بارز امام معصوم بوده باشد !
شيخ طوسى نمونههايى از توثيقات و تمجيدهاى امام جواد عليه السّلام نسبت به برخى وكلايش را نيز نقل كرده است كه شواهد بارز ديگرى بر مدّعاى ما هستند . بنابه روايت ابو طالب قمى ، امام نهم عليه السّلام در اواخر عمر شريفش ، از چند تن از وكلايش به نيكى ياد كرد و مراتب خدمتگزارى آنان به پيشگاه امامت را ستود . آن جناب ضمن طلب پاداش الهى براى « صفوان بن يحيى » و « محمد بن سنان » و « زكريا بن آدم » و « سعد بن سعد » فرمود : « اينان حق وفادارى و اداى وظيفه را به جاى آوردند » ؛ و درباره « زكريا بن آدم » پس از وفاتش ، ضمن توقيعى فرمود : « . . . خداوند او را مورد رحمت خويش قرار دهد ! چه در روز ولادت و چه هنگام مرگ و بعث ؛ همانا وى در دوره زندگانىاش با معرفت نسبت به حق و صبر بر آن و عمل براى آن و قيام به آنچه محبوب خدا و رسول است زيست ؛ و در حالى رحلت نمود كه پيمان را حفظ كرده و تبديلى در آن ايجاد نكرده بود . پس خداوند پاداش نيّت و تلاش وى را عطا نمايد . . . » .
همچنين آن حضرت درباره « محمد بن سنان » نيز ضمن تمجيد از او فرمود : « خداوند از وى ، به واسطه رضايت من ، راضى باشد ! چرا كه هيچگاه مخالفت من و پدرم را ننمود . . . » . همچنين درباره ديگر وكيلش ، يعنى « عبد العزيز بن مهتدى » نيز فرمود : « . . . خداوند تو را ببخشايد و تو و ما را مورد رحمتش قرار دهد و از تو ، به سبب رضايت من ، راضى باشد » . 6876712 خ 0 43 خ اين تعابير بر وجود بالاترين درجات تقوا و عدالت در اينگونه وكلا كاملا صراحت دارند ؛ امرى كه لازمه نمايندگى براى ذوات مقدّسه معصومين عليهم السّلام است .
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 378
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص٣٧٨