باطل . . . » . 8175712 خ 0 16 خ همچنين در نامه حضرت به اسحاق بن اسماعيل نيشابورى آمده : « . . . و كلّ من قرأ كتابنا هذا من موالىّ من اهل بلدك و من هو بناحيتكم ، و نزع عمّا هو عليه من الانحراف عن الحق ، فليؤدّ حقوقنا الى ابراهيم بن عبده . . . » . 9175712 خ 0 17 خ
معرفى وكلا به رؤسا و سرشناسان محلى توسط ائمه عليهم السّلام ، از آن جهت بوده كه در صورت آگاهى آنان و اعتمادشان به صحت وكالت وكيل ، ساير شيعيان منطقه نيز از آنها در اين امر پيروى و تبعيت مىكردند .
در اوايل عصر غيبت صغرا « محمد بن ابراهيم بن مهزيار اهوازى » پس از درگذشت پدرش كه از وكلاى سرشناس اهواز بود ، به همراه وجوه شرعى جمع شده نزد پدرش ، راهى بغداد شد و پس از مدتى ، موفق به تحويل آنها به فرستاده سفير دوم گشت و سپس طى توقيعى از سوى ناحيه مقدسه با جمله : « . . . قد أقمناك مقام ابيك فاحمد اللّه . . . » به جاى پدر منصوب شد . 0275712 خ 0 18 خ
در عصر غيبت صغرا گاهى نصب وكلاى نواحى از طريق صدور توقيعات ، توسط مقام مقدس امامت ، مستقيما به وكلا ابلاغ مىشد و گاهى نيز سفراى ناحيه مقدّسه به تعيين و نصب وكلا مبادرت مىكردند ؛ و مشخص است كه در اين موارد نيز آنها امتثالكننده امر ناحيه مقدسه بودهاند ؛ براى نمونه ، « ابو على محمد بن احمد بن حمّاد مروزى محمودى » كه از وكلاى برجسته در عصر پيش و پس از شروع غيبت صغرا است ، از سوى سفير حضرت مهدى عليه السّلام ( احتمالا سفير دوم ) به همراه « جعفر بن عبد الغفار » به وكالت دينور نصب مىشود ، ولى قبل از حركت ، سفير حضرت به وى مىگويد :
« هنگامى كه وارد رى شدى چنين و چنان عمل كن ! » ؛ و يك ماه پس از ورودشان به دينور ، دستور العمل وكالت وى در رى به او ابلاغ مىشود . 2275712 خ 0 19 خ
از نقل ديگرى درباره محمودى ، چنين استفاده مىشود كه گاهى ابلاغ وكالت وكلا توسط افراد عادّى انجام مىشد ؛ مثلا كنيزى كه وى به ناحيه مقدسه هديه كرده بود پس از مدتى از سوى ناحيه آزاد و به تزويج محمودى درمىآيد و پيام ناحيه مبنى بر نصب وى به وكالت مدينه را به او ابلاغ مىنمايد . 3275712 خ 0 20 خ
در صورت درگذشت وكلا ، همانگونه كه در نمونه مربوط به يحيى بن ابى عمران و على بن حسين بن عبد ربّه گذشت ، اين وظيفه رهبرى سازمان بود كه تكليف شيعيان يا
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 180
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص١٨٠