سفارت سفير دوم پس از درگذشت پدرش ، در نامه تعزيت حضرت حجت عليه السّلام نيز به وى ابلاغ شد . 8075712 خ 0 6 خ پس از اتمام دوره سفارت سفير دوم در بغداد ، با وجود آنكه انتظار عمومى جامعه شيعه و بزرگان آن ، انتخاب يكى از دستياران برجسته سفير به نام « جعفر بن احمد بن متيّل » به عنوان جانشين وى بود ، ولى او يكى ديگر از دستيارانش به نام « حسين بن روح نوبختى » را به نيابت برگزيد . 9075712 خ 0 7 خ همين توقع درباره يكى ديگر از بزرگان شيعه به نام « ابو سهل نوبختى » نيز مطرح بوده است . به نظر مىرسد لياقتهاى فردى ابن روح سبب اين انتخاب شده باشد ؛ چنانكه ابو سهل نوبختى در مقام پاسخ به سؤال موجود در اذهان و افواه شيعيان درباره انتخاب ابن روح به عنوان جانشين سفير و عدم انتخاب خود ، اعلام نمود كه اين كار به دستور اصل ( يعنى حضرت حجت عليه السّلام ) صورت گرفته است ، و ابن روح امتيازاتى دارد كه در ديگران يافت نمىشود . 0175712 خ 0 8 خ جالب آنكه جعفر بن احمد بن متيّل در جلسه مذكور در حالىكه بر بالين محمد بن عثمان نشسته بود و حسين بن روح در كنار پاهاى وى ، پس از اين اعلام ، بدون هيچ مخالفتى برخاست و دست ابن روح را گرفته و به جاى خود نشاند و خود به جاى او نشست ! 1175712 خ 0 9 خ اين امر نشانگر آگاهى بزرگان شيعه نسبت به اين حقيقت است كه اين نصب و انتخابها به امر امام عليه السّلام و دستور مستقيم ايشان صورت گرفته است .
ديدگاه بزرگان شيعه بر آن است كه على بن محمد سمرى نيز پس از حسين بن روح ، با دستور مستقيم ناحيه مقدسه به عنوان جانشين وى برگزيده و اعلام شده است ؛ 2175712 خ 0 10 خ چنانكه منع وى از تعيين جانشين پس از خودش نيز طى توقيعى از جانب ناحيه مقدسه صورت گرفت . 3175712 خ 0 11 خ
از نمونههاى نصب و تعيين وكلاى نواحى ، در اينجا به مواردى در عصر امام جواد ، امام هادى و امام عسكرى عليهم السّلام و مواردى در عصر غيبت اشاره مىكنيم :
در عصر امام جواد عليه السّلام ، آن جناب « ابراهيم بن محمد همدانى » را طى نامهاى به وكالت به جاى يحيى بن ابى عمران ، وكيل حضرت در قم ، منصوب نمود ؛ و جالب آنكه به وى امر فرمود مادامى كه يحيى در قيد حيات است نامه را نگشايد ، و پس از درگذشت يحيى ، هنگامى كه ابراهيم نامه را گشود از جانشينى خود به جاى وى مطلع شد ! 4175712 خ 0 12 خ از اين نقل مىتوان چنين استنتاج نمود كه ائمه عليهم السّلام آنچنان به استمرار خط وكالت در نواحى
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 178
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص١٧٨