[ عبادت و مناجاتهاى امام ع ]
وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً
« 1 » خاندان پيغمبر به پيروى از سيد و مهتر خود در عبادت پروردگار اهتمامى خاص داشتند .
قرآن به پيغمبر اسلام امر كرد كه پاسى از شب را به نماز بگذراند تا آنكه خدا او را به مقامى محمود برساند « 2 » و او چنان در كار عبادت اهتمام ورزيد كه قرآن بدلداريش آمد .
« ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى
« 3 » پس از او امامان دين سيرت جد خود را زنده نگاه داشتند و در ميان آنان گذشته و از على بن ابى طالب و على بن الحسين ( ع ) در كثرت عبادت امتيازى خاص يافته است ، چنان كه از لقبهاى او سيّد العابدين ، سيّد الساجدين و ذو الثّفنات است . او بيشتر شبهاى عمر خود را به نماز و طاعت خدا گذرانيده . ابن شهر آشوب باسناد خود از طاوس فقيه آرد :
او را ديديم از شامگاه تا سحر طواف و عبادت كرد . چون اطراف خود را خالى ديد به آسمان نگريست و گفت خدايا ستارههاى آسمانت فرو رفتند و ديدههاى آفريدگانت خفتند . درهاى تو به روى خواهندگان باز است ! نزد تو آمدم تا مرا بيامرزى و بر من رحمت كنى ! و در عرصات قيامت روى جدم محمد ( ص ) را به من بنمايانى ! سپس گريست و گفت بعزت و جلالت سوگند با معصيت خود قصد نافرمانى ترا نداشتم و دربارهء تو در ترديد و به كيفر تو جاهل نبودم . و عقوبت تو را نمىخواستم . اما نفس من
هامش
( 1 ) . آنان كه براى خشنودى خدا شب را بايستادن و يا سجده كردن بپايان مىبرند . ( الفرقان : 64 )
( 2 ) .وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً( الاسراء : 17 )
( 3 ) . طه : 2