قال : و حكم فى الشورى بضدّ الصواب .
أقول : هذا طعن آخر ، و هو أنّ عمر خالف رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عندهم ، حيث لم يفوّض الأمر إلى اختيار الناس ، و خالف أبا بكر حيث لم ينصّ على امام بعده ، ثم إنّه طعن فى كل واحد ممن اختاره للشورى ، و أظهر كراهية أن يتقلد أمر المسلمين ميتا كما تقلده حيا ، ثم تقلده و جعل الإمامة فى ستة نفر ، ثم ناقض نفسه فجعلها فى أربعة بعد الستة ، ثم فى ثلاثة ، ثم فى واحد فجعل إلى عبد الرحمان بن عوف الاختيار بعد أن وصفه بالضعف ، ثم قال :
« إن اجتمع على و عثمان فالأمر كما قالاه و إن صاروا ثلاثة ثلاثة فالقول للذين فيهم عبد الرحمان » ، لعلمه بعدم الاجتماع من على و عثمان ، و علمه بأنّ عبد الرحمان لا يعدل بها عن أخيه عثمان ابن عمه ، ثم أمر بضرب أعناقهم إن تأخروا عن البيعة ثلاثة أيام و أمر بقتل من خالف الأربعة منهم أو الذين فيهم عبد الرحمان ، و كيف يسوغ له قتل على عليه السّلام و عثمان و غيرهما و هما من أكابر المسلمين ؟ !
متن : و در شورا حكم ناصواب كرد .
شرح : اين ، عيبى ديگر [ براى عمر ] است ، و آن اينكه عمر با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به طر اهل سنت ، مخالفت ورزيد ، از آن جهت كه تعيين امام را به مردم واگذار نكرد ، و با ابى بكر مخالفت كرد ، از آن جهت كه امام پس از خود را معيّن نكرد . ديگر آنكه او بر هر يك از افرادى را كه براى شورا برگزيده بود ، عيب گرفت ؛ و اظهار كرده بود خوش ندارد كه امر مسلمانان را در زمان مرگ خود بر عهده بگيرد همانگونه كه در زمان حياتش بر عهده گرفته بود ، سپس [ با تعيين شورا ] آن را در زمان مرگش نيز بر عهده گرفت . او امامت را در شش نفر قرار داده بود ، آنگاه آن را در چهار نفر و سپس در سه نفر و سرانجام در يك نفر قرار داد و حق انتخاب را به عبد الرحمن بن عوف واگذارد ، در حالى كه او را ضعيف خوانده بود . آنگاه گفت : « اگر على و عثمان با هم توافق كردند ، بر طبق نظر ايشان عمل مىشود ؛ و اگر هر سه نفر در يك گروه قرار گرفتند ، بر
ترجمه و شرح كشف المراد ( فارسى ) — صفحة 107
مساهمون: العلامة الحلي
ص١٠٧