مو پريشان ، رو خراشان اهل بيت شاه دين * نوحهگر بر كوههى جمّازههاى بىمهار بر سر نعش شهيدان بس كه گيسو شد پريش * پر عبير و مشك شد وادى چو صحراى تتار تيره يا رب تا قيامت باد روى اهل شام آن چنان كه روزگار خصم شاه جم وقار