13 - قل لبنى حرب - و كم قولة * سطّرها فى القوم من سطّرا -
14 - : تهتم عن الحق كأنّ الذى * أنذركم فى اللّه ما أنذرا
15 - كأنّه لم يقركم ضلّلا * عن الهدى القصد بأمّ القرى
11 - خفتان « 1 » آهنين لايق خود نشناختند ، ازآنرو خفتان گلگون بر تن آراستند .
12 - اندرون از طعام تهى ، لاغر ميان بر گردهى سمند عربى تازان .
13 - زادگان « حرب » را بگو : و سخنهاى گفتنى بس فراوان است .
14 - « از راه حق ياوه گشتيد ، گويا رسول خداى بر شما مبعوث نگشت .
15 - و شما را بر خوان رهبرى و هدايت خود فرانخواند .
16 - و لا تدرّعتم بأثوابه * من بعد أن أصبحتم حسّرا
17 - و لا فريتم ادما إمرة * و لم تكونوا قطّ ممّن فرى
18 - و قلتم عنصرنا واحد * هيهات لا قربى و لا عنصرا
19 - ما قدّم الأصل امرءا فى الورى * أخّره فى الفرع ما أخّرا
20 - طرحتم الأمر الذى يجتنى * و بعتم الشىة الذي يشترى
16 - و شما از دين و آئين نصيبى نبرديد ، همانسان از حق و حقيقت عارى و عريان مانديد .
17 - و نه جبّه خلافت او بر تن آراستيد ، و اهل دروغ و فريب بودهايد » .
18 - گفتيد : اصل و ريشهى ما با رسول يكى است ، هيهات ، شما را نه قرابتى است و نه اصل و تبار .
19 - آنكه را آلودگى و لئامت عقب راند ، اصل و تبار به پيش نراند .
20 - ميوه اين شاخسار نچيده بر زمين ريختيد ، آنچه را همگان خريداراند ، شما رايگان بفروختيد .
21 - و غرّكم بالجهل إمهالكم * و إنّما اغترّ الذى غرّرا
22 - حلّاتم بالطفّ قوما عن ال * ماء فحلّئتم به الكوثرا
23 - فإن لقوا ثمّ بكم منكرا * فسوف تلقون بهم منكرا
24 - فى ساعة يحكم فى أمرها * جدّهم العدل كما أمّرا
25 - و كيف بعتم دينكم بالّذى ا * ستنزره الحازم و استحقرا ؟ !
21 - مهلت چند روزه شما را بفريفت ، آرى فريبكاران به جهالت مفتون دنيا شوند .
22 - در بيابان « طف » شهيدان را از شربت آبى محروم كرديد ، ازاينرو آب كوثر بر شما حرام گشت .
23 - اگر آنان از دست شما جام شهادت نوشيدند ، به فرداى قيامت از دستشان جام شرنگ نوشيد .
24 - آن روز كه جدّشان سالار و فرمانروا باشد ، چونانكه به دنيا سرور مؤمنان بود .
25 - فروختيد دين خود را با دنياى دون ، دنيائى بدين حد پست و زبون .
26 - لو لا الذى قدّر من أمركم * وجدتم شأنكم أحقرا
27 - كانت من الدهر بكم عثرة * لابدّ للسابق أن يعترا
هامش
( 1 ) - خفتان : نوعى جامه زرهى كه هنگام جنگ مىپوشند .