6 - چنان زارونزار كه پندارى اعضائى چون ريسمان پوسيده بهم آويخته .
7 - ددان و جانوران گوشت و استخوانشان بردند ، جمجمهها را در راه وانهادند .
8 - اى يار جانى . آن روز كه از سوز فراقم گوشتى بر استخوان نماند .
9 - حال زارم ديدى و دانستى به روى نياوردى اما به درد بىدرمانم راه نبردى .
10 - از سوز درونم بىخبرى ، عاشق شيدا كجا ؟ بىخبران وادى عشق كجا ؟
11 - وجدى به غير الظّن سيّارة * من مخرم ناء إلى مخرم
12 - و لا بلفّاء هضيم الحشا * و لا بذات الجيد و المعصم
13 - فاسمع زفيرى عند ذكر الألى * بالطفّ بين الذّئب و القشعم
14 - طرحى فإمّا مقعص بالقنا * أو سائل النّفس على مخذم
15 - نثرا كدر بدد مهمل * لغفلة السّلك فلم ينظم
11 - سوز و گدازم بر آن هودج زرّين نيست كه منزل به منزل روان است .
12 - و نه به آن فربه لاغر ميان با ساق سيمين ، گردن بلورين ، ساعد مرمرين .
13 - نالهى جانگدازم به ياد عزيزانى است كه در بيابان « طف » در پنجه كركسان و ددان .
14 - به خاك درغلتيدند ، با سينه درهم كوفته از سنان ، سر جدا در خاك و خون تپان .
15 - اعضاى پيكرشان به اطراف هامون پراكنده ، گويا عقد ثريّا است كه درهم گسيخته .
16 - كأنّما الغبراء مرميّة * من قبل الخضراء بالأنجم
17 - دعوا فجاؤا كرما منهم * كم غرّ قوما قسم المقسم
18 - حتّى رأوها أخريات الدّجى * طوالعا من رهج أقتم
19 - كأنّهم بالصّمّ مطرورة * لمنجد الأرض على متهم
20 - و فوقها كلّ مغيظ الحشا * مكتحل الطّرف بلون الدّم
16 - و يا صفحهى زمين از سوى گنبد خضرا با اختران تابان تيرباران گشته .
17 - از كرم دعوت كوفيان پذيرفتند ، چه سوگندها خوردند كه وفا نكردند .
18 - آنگاه كه طليعه كاروان ، پايان شب در ميان گرد و غبار افق طالع گشت .
19 - گويا سواران بر پشت زين با نيزهى آهنين ميخكوبند ، چونان پرچمى كه بر قلّهى كوهساران برفرازند .
20 - با دلى آكنده از كين ، چشمانى سرخ از خون خشمگين .
21 - كأنّه من حنق أجدل * أرشده الحرص إلى مطعم
22 - فاستقبلوا الطّعن إلى فتية * خوّاض بحر الحذر المفعم
23 - من كلّ نهّاض بثقل الأذى * موكّل الكاهل بالمعظم
24 - ماض لما أمّ فلو جاد في ال * هيجاء بالحوباء لم يندم
25 - و كالف بالحرب لو أنّه * أطعم يوم السّلم لم يطعم
21 - گويا باز شكارى است ، صيد خود را در كمين .