مىكرد « 1 » ، وربيعه پسر حارث بن عبد المطلب ، وعبد اللّه پسر زبير بن عبد المطلب ، وعتبه ومعتب پسران أبو لهب بر دور حضرت بودند ، ديگر همهء لشكر از مهاجران وأنصار گريختند « 2 » .
وشيخ طوسي به سند معتبر از نوفل پسر حارث بن عبد المطلب روايت كرده است كه أو گفت : در روز حنين همهء صحابه گريختند بغير از هفت نفر از فرزندان عبد المطلب كه آنها عباس وپسرش فضل وعلي عليه السّلام وبرادرش عقيل وأبو سفيان وربيعه ونوفل كه پسران حارث بن عبد المطلب بودند ، وحضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم شمشير را از غلاف كشيده بود وبر استر دلدل سوار بود وبر كافران حمله مىكرد ورجزى مىخواند به اين مضمون : منم پيغمبر بىدروغ وكذب ومنم فرزند عبد المطلب .
حارث پسر نوفل گفت كه : من از فضل پسر عباس شنيدم كه گفت : چون پدرم عباس در آن روز ديد كه همه گريختند نظر كرد وحضرت أمير المؤمنين را نديد گفت : در چنين وقتي فرزند أبو طالب پيغمبر را مىگذارد ومىگريزد با آن مردانگيها كه أو در جنگهاى ديگر كرده است .
پس من گفتم : اى پدر ! زبان خود را از پسر برادرت كوتاه دار .
گفت : مگر على حاضر است ؟
گفتم : نظر كن در پيش صف أو در ميان لشكر مخالف است وشمشير مىزند .
گفت : أو را نشان من ده .
گفت : در ميان آن غبار كه بلند شده است نظر كن .
چون نظر كرد پرسيد كه : آن برق چيست كه مىبينم ؟
گفت : برق شمشير اوست كه آتش در جان مشركان افكنده وروح وخيم ايشان را به آتش جحيم مىرساند وشجاعان معركهء قتال را به سيلاب تيغ بىدريغ خود به گودال زوال
هامش
( 1 ) . در متن عربى « نوفل پسر حارث » نيز از جملهء ثابت قدمان بود كه ظاهرا از اين روايت جا افتاده است ، وبا اضافهء نوفل تعداد ثابت قدمان كه هشت نفر بغير از أمير المؤمنين عليه السّلام بودند درست مىشود .
( 2 ) . ارشاد شيخ مفيد 1 / 140 - 141 .