مىفرستد وآن حيدر كرار است كه به صولت ذو الفقار آتش بار باد نخوت از سرهاى أشرار بيرون كرده ايشان را بر خاك هلاك مىافكند .
چون پدرم نيك نظر كرد وضربت حيدرى را ديد گفت : نيكوكار است وفرزند نيكو كردار است عم وخال أو فداى أو گردند .
فضل گفت كه : در آن روز حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام چهل نفر از دليران وشجاعان را افكند كه هر يك را به دونيم درست كرده بود حتى بيني وذكر كه نصف بيني ونصف ذكر ايشان در يك نيم بدن ايشان بود ونصف ديگر در نيم ديگر ؛ وفضل گفت : ضربت آن حضرت هميشه بكر بود يعنى به ضربت أول به دونيم مىكرد واحتياج به ضربت دوم نداشت « 1 » .
وكلينى به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام در روز حنين چهل نفر از مشركان را بدست حقپرست خود به جهنم فرستاد « 2 » .
وشيخ طبرسى روايت كرده است كه : چون در روز حنين مسلمانان گريختند ونه نفر از فرزندان عبد المطلب دور استر حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم را داشتند مالك بن عوف پيش تاخت ومىگفت : محمد را به من بنمائيد ، چون حضرت را ديد بر حضرت حمله كرد وأيمن بن امّ أيمن سر راه بر أو گرفت وأو أيمن را شهيد كرد وهر چند خواست كه اسبش را به جانب حضرت براند اسبش أطاعت أو نكرد ، ودر آن وقت كلده برادر صفوان بن أمية فرياد كرد كه : امروز سحر محمد باطل شد ، وصفوان هنوز مسلمان نشده بود به برادر خود گفت كه : ساكت شو خدا دهنت را بشكند بخدا سوگند كه اگر مردى از قريش پادشاه ما باشد بهتر است از آنكه مردى از هوازن پادشاه ما باشد « 3 » .
وشيخ مفيد روايت كرده است كه : چون لشكر حضرت گريختند شب تارى بود
هامش
( 1 ) . امالى شيخ طوسي 574 - 575 .
( 2 ) . كافى 8 / 376 .
( 3 ) . رجوع شود به إعلام الورى 114 - 115 .