و صفوتهاى خدا نيستند . و هر چه تقوى زيادتر باشد كرامت بزرگتر و فزونتر و قرب به خدا بيشتر است ، و هرگاه تقوى نباشد كرامت و اصطفائى نيست . و فضيلت هركسى به اندازهء تقوى و پرهيزكارى اوست ، چنانچه خداى تعالى فرموده :
وَ رَفَعْنا بَعْضَهُم فَوْق بَعْض دَرَجات
« 1 » يعنى : بالا برديم درجات بعضى را بر بعضى ديگر . و فرموده :
تِلْك الرُّسُل فَضَّلْنا بَعْضَهُم عَلى بَعْض
« 2 » يعنى بعضى از آن پيغمبران را بر بعض ديگر فضيلت دادهايم . و فرموده :
فَضَّل اللَّه الْمُجاهِدِين بِأَمْوالِهِم وَ أَنْفُسِهِم عَلَى الْقاعِدِين دَرَجَةً
« 3 » يعنى : فضيلت داده است خدا جهادكنندگان بر مالها و نفسهاى خود را بر نشستهگان ، يعنى آنهائى كه با مالها و جانهاى خود جهاد نمىكنند . پس اصطفاء و كرامت روى پايهء تقوى و پرهيزكاريست ، و اهل اصطفاء از آل ابراهيم در تقوى و پرهيزكارى با هم متفاوتند ، و در ميان آل ابراهيم برتر و بالاتر از حيث تقوى و پرهيزكارى و اصطفاء از وجود مبارك حضرت خاتم الأنبياء محمّد مصطفى صلّى اللّه عليه و آله نيست كه خدا او را رحمت عالميان قرار داده ، و به شرف خاتميّت مشرّف ساخته .
نكتهء قابل توجّه
بدانكه قدر متيقّن و مسلّم ارادهء از آل در آيهء مباركه اولاد است ، و در باقى خويشاوندان نسبى و سببى محل خلاف است در ميان علماء و ارباب تفاسير .
هامش
( 1 ) سوره زخرف : 32 .
( 2 ) سوره بقره : 253 .
( 3 ) سوره النساء : 95 .