فصل سوّم در تاريخ شهادت آن نير فلك امامت
خلافى نيست در آنكه وفات آن منبع سعادات در سال صد و چهل و هشت هجرت واقع شد ، و اشهر آن است كه در ماه شوّال ، و بعضى دوشنبه پانزدهم ماه رجب سال مذكور گفتهاند « 1 » . اكثر عمر شريف آن جناب را شصت و پنج سال گفتهاند « 2 » ، و بعضى شصت و هشت گفتهاند « 3 » ، و در كشف الغمّه هفتاد و يك نيز روايت كرده است « 4 » ، به روايت ابن خوشاب از محمّد بن سنان روايت كرده است كه در هنگام وفات عمر شريف آن حضرت شصت و پنج سال بود يا شصت و هشت سال ، در سال صد و چهل و هشتم هجرت « 5 » . ولادت با سعادتش در سال هشتاد و سوّم ، با جدّ خود على بن الحسين عليه السّلام دوازده سال و چند روز گذرانيد ، به روايت ديگر : پانزده سال « 6 » ، و با پدر بزرگوار خود نوزده سال ، و بعد از آن حضرت سى و چهار سال ماند « 7 » . كلينى به سند معتبر از ابو بصير روايت كرده است كه حضرت صادق عليه السّلام در هنگام وفات كه سال صد و چهل و هشت بود ، شصت و پنج سال داشت ، و ايّام امامت آن جناب