جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 654

ابلقى بود كه زياده از ديگران بر من حمله مىكرد ، و گمان دارم كه آن كسى كه متوجّه قتل من شود پيس باشد ، پس ديدم كه جدّم حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با فوجى از ارواح مقدّسه به نزد من آمدند ، و جدّم به من گفت : اى فرزند گرامى توئى شهيد آل محمّد ، و اهل آسمانها و مقدّسان ملأ اعلا به استقبال تو آمده‌اند و انتظار روح مقدّس تو مىكشند ، تعجيل كن كه امشب نزد ما افطار نمائى ، و اينك ملكى از آسمان نازل شده و شيشهء سبزى آورده است كه چون تو شهيد شوى ، خون تو را در آن شيشه كند و به آسمان برد « 1 » . از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه چون صبح آن روز ميشوم طالع شد ، آن امام مظلوم با اصحاب خود نماز صبح ادا كرد ، و بعد از نماز رو به جانب اصحاب سعادت مآب خود گردانيد و فرمود : گواهى مىدهم كه امروز همهء شما شهيد خواهيد شد به غير از على بن الحسين ، پس از خدا بترسيد و صبر كنيد تا به سعادت شهادت فايز گرديد ، از مشقّت و مذلّت دنياى فانى رهائى يابيد « 2 » . به روايت ديگر : آن امام مظلوم بعد از نماز به تهيّهء صفوف قتال پرداخت ، و مجموع لشكر قليل و عسكر جليل آن حضرت سى و دو سوار و چهل پياده بودند « 3 » . به روايت ديگر : هشتاد و دو پياده « 4 » . و از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه چهل و پنج سوار و صد پياده بودند ، و جنود مردود مخالف به قول مشهور بيست و دو هزار نفر بودند « 5 » . و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه سى هزار نفر بودند . حضرت ، زهير بن قين را در ميمنهء لشكر سعادت اثر ، و حبيب بن مظاهر را در ميسره مقرّر فرمود ، و علم هدايت شيم را به دست عبّاس برادر خود داد ، و فرمود كه آتش در خندق افروختند كه آن كافران نزديك خيام گرام محترم نيايند و جنگ از طرف ديگر باشد ، عمر بد اختر لشكر شقاوت اثر خود را مرتّب ساخت و ميمنه را به عمرو بن حجّاج ،