ابن قولويه به سند معتبر روايت كرده است از ابن خارجه كه گفت : روزى در خدمت حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام بوديم و حضرت امام حسين عليه السّلام را ياد كرديم ، حضرت بسيار گريست و ما گريستيم ، پس حضرت سر برداشت و فرمود : حضرت امام حسين عليه السّلام مىفرمود : منم كشتهء گريه و زارى ، هيچ مؤمنى مرا ياد نمىكند مگر آنكه گريان مىگردد « 1 » . به روايت ديگر : فرمود : حضرت امام حسين عليه السّلام مىفرمود : منم كشتهء زارى و گريه كه با كرب و غم و الم كشته خواهم شد ، و لازم است بر خدا كه هر اندوهناكى كه به زيارت من بيايد ، شاد و خوش‌حال به اهل خود برگردد « 2 » . شيخ مفيد به سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه هر جزع كردن و گريستنى مكروه است به غير از جزع كردن و گريستن بر حسين « 3 » .