تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 513

مساهمون:

ص٥١٣
بايد كه صندوقهاى علم باشيد و در تاريكيهاى ضلالت چراغهاى راه هدايت باشيد ، و بدانيد كه تفاوت در ميان فرزندان يك پدر مىباشد چنانچه ساعات روز بعضى از بعضى روشن‌تر مىباشد ، مگر نمىدانى كه حق تعالى امامت را در فرزندان ابراهيم قرار داد و بعضى را بر بعضى تفضيل داد ، و به داود زبور بخشيد ، و محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را از ميان ايشان اختيار كرد ، و بر همهء ايشان زيادتى داد . اى محمّد ! بر تو مىترسم حسد را و حال آنكه حق تعالى در قرآن كافران را به حسد وصف كرده است و فرموده است :
كُفَّاراً حَسَداً مِن عِنْدِ أَنْفُسِهِم مِن بَعْدِ ما تَبَيَّن لَهُم الْحَق

« 1 » و خدا شيطان را بر تو راهى ندهد . اى محمّد مىخواهى خبر دهم تو را به آنچه پدرت در شأن تو گفت ؟ محمّد گفت : بلى ، حضرت فرمود : شنيدم كه پدرت در روز بصره مىگفت : هر كه خواهد كه با من نيكى كند در دنيا و آخرت ، پس بايد كه نيكى كند به محمّد فرزند من . اى محمّد اگر خواهى تو را خبر مىتوانم داد به آنچه واقع شده است در زمانى كه تو نطفه بوده‌اى در پشت پدر خود . اى محمّد بدان كه حسين بعد از وفات من و مفارقت روح از بدن من امام است بعد از من ، و اين ميراثى است كه از پدر و جدّ به او رسيده است ، و در كتابهاى خدا خلافت او نوشته است ، و خدا شما اهل بيت را دانسته از جميع خلق اختيار كرده است ، و محمّد را از ميان شما اختيار كرده است و او را پيغمبر گردانيده است ، و محمّد على را اختيار كرد براى خلافت خود ، و على مرا اختيار كرد براى امامت ، و من حسين را اختيار مىكنم . پس محمّد بن حنفيّه گفت كه : تو امام منى و سيّد و بزرگ منى ، و توئى وسيلهء من بسوى محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، به خدا سوگند كه مىخواستم كه جان من برود پيش از آنكه اين سخن را از تو بشنوم ، به درستى كه در سر من سخنى چند هست در نعمت تو كه آن را وصف و بيان آخر نمىتواند كرد ، و هر چه خواهم بگويم ، پيش از آن گفته شده است ، و در كتاب خدا نوشته شده ، و زبان فصحا و دانايان لال است ، و قلمهاى كاتبان كند است از احصا كردن فضايل و مناقب تو ، خدا چنين جزا مىدهد نيكوكاران را ، و حسين از همه داناتر

هامش
( 1 ) سورهء بقره / آيهء 109 .