جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 415

پس بدانيد كه مائيم ذريّهء برگزيدهء آدم و سلالهء نوح و برگزيدهء آل ابراهيم و فرزندان پسنديدهء اسماعيل و آل محمّد ، ما در ميان شما مانند آسمان بلنديم كه از ما فيض و رحمت بر شما بارد ، و به منزلهء خورشيد انوريم كه جهان را به نور خود روشن كرده‌ايم . مائيم شجرهء زيتونه كه حق تعالى در قرآن مثل زده است و او را به بركت ياد كرده است فرمود : نه شرقى است و نه غربى است ، پيغمبر اصل آن درخت است و على شاخهء آن درخت است ، به خدا سوگند كه ما ميوهء آن درختيم ، پس هر كه چنگ زند به شاخه‌اى از شاخه‌هاى آن درخت نجات مىيابد ، هر كه از آن درخت دور ماند پس بازگشت او بسوى آتش جهنّم است . پس حضرت امير المؤمنين عليه السّلام از اقصاى مسجد برخاست ، رداى مبارك خود را مىكشيد تا آنكه بر منبر برآمد ، ميان دو ديدهء آن حضرت را بوسيد فرمود : يا بن رسول اللّه حجّت خود را بر قوم تمام كردى و اطاعت خود را بر ايشان واجب گردانيدى ، پس واى بر كسى كه مخالفت تو كند « 1 » .