ياد مىكردند ، مانند درخت از ترس حق تعالى مىلرزيدند . با اين احوال گمان مىكردند كه شب را به غفلت به سر آوردهاند ، بعد از اين سخن كسى آن حضرت را خندان نديد تا به درجهء شهادت رسيد « 1 » .
هامش
( 1 ) كافى 2 / 236 .
جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 319
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٩